Een aardhommel bij de Oostvaardersplassen

Vanochtend haalde ik, zoals ik dat heel vaak doe, een frisse neus aan de rand van de Oostvaardersplassen. Als verstandig man nam ik dit keer niet alleen m,n camera met de daarbij behorende objectieven en genoeg power mee maar ook kleding die, als het nodig is, mij droog houden. En het was dus ook wel eventjes nodig. Ondanks dat het weer zich nu weer manifesteert met aanmerkelijk koelere temperaturen dan een week geleden valt dat nog niet af te zien aan de grote hoeveelheid vlinders en andere vliegers die ik in dit gebied tegen kom. Zo kwam ik deze ochtend deze overijverige aardhommel tegen die samen met z,n makkers het nog aardig druk had om het nog aanwezige stuifmeel van de distels en nog wat andere bloemen op te slaan. Ik bedacht me dat ik eigenlijk bitter weinig meer weet van deze beestjes dan dat ze rond februari al aktief worden en uit gaan vliegen uit hun onderkomens. Dat die onderkomens tot wel een meter onder de grond zitten en zich meestal in de gangen van muizen en mollen bevinden. Gekraakte woningen als het ware. En dat die woningen, in de volksmond nesten genaamd, door de koningin bekleed worden met mos en wat ander materiaal. Dat ze soms ook hun woningen bouwen in stallen en hooimijten. Dat ik weet dat zo ongeveer 14 tot 17 mm lang zijn en een spanwijdte van ongeveer 30 tot 35 mm hebben. Hoe oud deze bezige vliegertjes kunnen worden is mij niet bekend.

Er zijn grote volksstammen van de menselijke soort die deze aardhommels gewoon voor beien verslijten. Dat ze het verschil absoluut niet kennen. Niet zo verwonderlijk ook als je je bedenkt dat het geven van sexuele voorlichting door deze grote groep mensen vergeleken wordt met een verhaaltje over de  “birds and the bees“.