Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for januari, 2008

De kikkertjes uit mijn jeugd

Gisteren werd er in Artis door de Nederlandse Vereniging van Dierentuinen de aftrap gegeven voor het jaar van de kikker. Want de kikker, en daarmee zijn soortgenoten onder de amfibieén, zijn zo langzamerhand aan het uitsterven. Een zegen welliswaar voor de mug en de algen in de sloten maar een grote ramp voor ons milleu en onze gezondheid. Malaria kunnen we dan gerust tot onze standaard kwalen kunnen beschouwen. En het gif van de kikker en padden soorten zal verdwijnen zodat we weer minder geneesmiddelen kunnen maken. Als kind van een jaar of acht was ik, samen met mijn tweelingzusje al zuinig op de kikkers. Vooral de kikkers die in de sloten langs de Kalfjeslaan tussen de Amstelveenseweg en de Amstel leefden hebben we proberen te redden van hun ondergang. Het vangen was een heel leuk en spannend karwei. En thuis in ons van een aquarium omgetoverd terrarium was het voor onze gevangenen levens gevaarlijk er uit te ontsnappen. Menig kikkertje kwam vast te zitten tussen het terrarium en de muur. Mijn moeder vond er menig verdroogd kikkertje.

De afbeelding vond ik in mijn mailbox.

Read Full Post »

Carnaval en de Shoa

Het Carnaval, in het Latijn carne-vale ofwel afscheid van het vlees geheten, is niet de gelegenheid om de mens aan de Shoa ofwel holocaust te herinneren. Daar zijn toch echt andere dagen voor bedacht. Zo is er in ons land de Auschwitz herdenking, de herdenking van de Februari staking, de nationale dodenherdenking op vier mei en Jom Ha Shoa. Dit zijn al veel dagen en wereldwijd zullen er nog wel meer zijn. Het aantal van deze “her-innerings dagen” moet beslist niet met èèn dag vermeerderd worden. Niemand heeft er wat aan. Teveel is gewoon niet goed omdat het averechts zal werken. Toch is er in Brazilie een meneer die tijdens het carnaval op zondag een praalwagen met daarop op elkaar gestapelde skeletten wil laten rijden door de straten van Rio De Janeiro. Als alarm dat zo iets als de Shoa nooit meer mag gebeuren. En ik gruwel bij de gedachte dat mijn ooms, tantes, neefjes en nichtjes die ik nooit heb kunnen leren kennen en al die andere opa,s en oma,s, vaders en moeders, broertjes en zusjes, neefjes en nichtjes aanstaande zondag door de straten van Rio in een carnavals optocht voorbij komen. Carnaval is vrolijk, met heel veel vrolijke muziek. Absoluut niet de muziek die Krzysztof Penderecki naar aanleiding van Auschwitz (het auschwitz Oratorium) schreef.

De afbeelding is gemaakt door James Ensor en het heet: Masks confronting death. De muziek is van Penderecki en het heet Trenody for the victims of Heroshima and Nagasaki. Omdat ik het Auschwitz Oratorium niet kan vinden.

Read Full Post »

Leibele,s kerken op zondag

Synagogen, tempels, kerken en moskeeén, ze zijn allemaal voorbij gekomen op de zondagen hier. Ieder apart omdat ze eigenlijk nooit samen willen. Er zijn natuurlijk momenten waarop sommige “kerken” samen werken. Niet uit pure naastenliefde, niet alleen vanuit een oekemene gedachte, maar door de ontkerkeling in de Christelijke wereld. Doorgaans is het echter haat en nijd tussen de “kerken”. Religieus geweld heet dat. Dat religieus geweld ontheiligt alle religies omdat het zich juist tegen religies keert. De aanstichters van dit geweld zijn door hun fundamentalistische kijk op hun godsdienst en hun daar aan vorm gegeven politieke en maatschappelijk ideeén niet trouw meer aan hun religie. Ayatollah Komeni, Mohammed Bouyeri, de vroegere leiders van de IRA en de UPA en velen anderen, zowel personen, organisaties en Staten zoals Israel hebben hun eigen geloof ontheiligd door het geweld. Niet gelovigen zoals Geert Wilders gaan tegenwoordig meedoen aan het religieus geweld. daarmee worden tal van Kerken en politieke partijen terroristische bewegingen. Het verziekt de samenleving.

De afbeelding is gemaakt door Brigit Martin.

Read Full Post »

Een fragment van een land

Er zijn op deze wereld hele continenten ontdaan van hun oorspronkelijk gezicht. De menselijke drang om het leefgebied te vergroten heeft door nogal wat volken een desastreuze uitwerking gehad op lokale culturen. Voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld de cultuur van de Noord-Amerikaanse Indiaanse stammen. Het werd totaal verdrongen door de cultuur van de Witte Man en de door hem meegebrachte Zwarte Man. De Indiaan kreeg een “bijrolletje”. Er is een continentwaar het lot van de oorspronkelijke bewoners, hun naam komt van het Latijnse woord “ab origine”, het land van de Aborigines is. De blanke, westerse bezetters van dit inmens grote continent dat Australie heet heeft vanaf het moment waarop de blanke er de baas is geworden de oorspronkelijke bewoners gedegradeerd tot iets dat er gewoon groeide en zo werden de Aborigines onder de Flora en Fauna Wet gestelt en werd pas eind jaren zestig van de vorige eeuw veranderd. Als ik aan Australie denk hoor ik niet dat lied van Mathilda maar de muziek van de Aborigines. Gespeeld op hun didgeridoo dat tot èèn der moeilijkst bespeelbare blaasinstrumenten behoort. Luister maar eens.

De afbeelding is een rotstekening dat ongeveer 6000 jaar geleden door de eerste Aboriginals in Australie is gemaakt.

Read Full Post »

De boom van Anne

Een looprek of een rollator, er zijn altijd mogelijkheden om rechtop te kunnen blijven staan. Zo ook voor een Aesculus Hippocastanum die in een tuin aan èèn der Amsterdamse grachten staat. De Anne Frank Stiching en de stadsdeelraad van Amsterdam hebben definitief geen toestemming gekregen voor hun wens om euthanasie te plegen op Anne,s boom. Raoel Heertjes vader heeft met succes het behoud van de boom voor nog eens vijf tot tien jaar weten te krijgen. Afscheid nemen van een stille en eeuwenoude getuige van het leed van de familie Frank is natuurlijk ook moeilijk. Er zijn echter heel veel meer stille getuigen zomaar verdwenen om vaak nog veel slechtere redenen. En ik vraag me af wat Anne zelf zou hebben gewild. Voor als de boom er echt niet meer is ontstaan er gelukkig nog wat andere tastbare her-inneringen aan deze boom. Zoals hier te zien is. En zomaar in gedichten zoals deze die geschreven is door Henk Posthouwer:

kastanje

bomen horen zien en voelen
anne keek naar haar kastanje
kaal schitterend in de winter
de boom ontlook voor haar
ze verliefde in de prille lente

hij hoorde de ontzetting
voelde de verstikte gevoelens
van twee jonge mensen
in de zomer van 1944
voorzag de lijdensweg

niemand durfde het toen
protesteren tegen gebral
misschien had het ook
helemaal niet geholpen

haar boom is nu bejaard
aangetast door verderf
sterft een natuurlijk dood
gevaarlijk voor de buurt

heel de wereld in rep en roer
de kastanje moet blijven
anne hoorde en zag geen wereldpers
de boom heeft vele vrienden

wat zou ze al die mensen
toen graag hebben gehoord
de wereld gaat erop vooruit
we protesteren voor een boom

die 150 jaar oud wordt

De afbeelding is gemaakt door Michael Lakin .

Read Full Post »

Twee reebruine ogen

Vanmiddag was ik eventjes naar de Oostvaardersplassen. Niets bijzonders, ik doe dat wel vaker. Even lekker genieten van de rust, de vele soorten vogels, de reeén en vossen. Groepen reeén heb ik deze keer nergens kunnen vinden. Alleen deze ene, verdwaald misschien. Of net buiten de groep eventjes op zich zelf. Bij de aanblik begon ik stilletjes dit liedje te zingen. Wie van jullie kennen dit nog?

Read Full Post »

Weet hij wel wat hij zegt?

Maxim Verhagen is het prototype van een Hollander met een hele hoge dunk over het kunnen van zijn land. Natuurlijk is hij beslist niet de enigste die zo,n totaal misplaatst gevoel van vaderlandsliefde heeft. Hij is beslist niet de enigste Hollander die die denkt dat wij zo,n knap en heldhaftig volk zijn. Blonde Geert heeft ook zo,n ziekelijke voorstelling van de hoogstaande waarden en het alles kunnen van dit volk van de Lage Landen. Maxim nu heeft op z,n reisje naar het Midden -Oosten tijdens een speech in de Herzliya Converence beloofd om het land dat hij vertegenwoordigd te laten deelnemen aan een Internationale Troepenmacht als Israel en Palastina een vredesakkoord hebben ondertekend. Om het vacuum op te vullen van het verdwijnen van de Israelische troepen in het Palastijns/Israelisch grensgebied. Ik vraag me af of Maxim zich realiseert wat hij zich daarmee op de hals haalt. Denkt hij daar enige bijdrage aan de vrede mee te kunnen waarborgen? In het grensgebied tussen Israel en Libanon zitten al heel lang VN troepen. En deze hebben nooit kunnen verhinderen dat Israeli,s en Palastijnen met elkaar op de vuist gaan.

De afbeelding is gemaakt door Lin Baum en het laat een Palastijns jongetje thuis in z,n huis in Gaza zien die met verzamelde oorlogsbuiten aan het spelen is. Zoals kinderen hier met hun bij elkaar gespaarde Pokemon kaarten spelen.

Read Full Post »

Older Posts »