Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for februari, 2008

Wachten op een premiere

Iedereen hier en over onze grenzen wachten met spanning op de premiere van de film van Blonde Geert. Nog niemand heeft de film gezien maar de meningen vliegen rondom je oren. Schande vinden velen het. Niet netjes en gevaarlijk vinden weer anderen. Ik wacht gewoon af wat de inhoud van z,n film is. Ik weet de inhoud natuurlijk best wel te weten. Daarom waag ik de gok met een te verwachten inhoud. In Twee delen. Deel èèn hier, deel twee daar. Nu maar afwachten wat het werkelijk zal zijn.

Read Full Post »

China

Vanaf vandaag af en toe iets over het China van vandaag.Nieuws dat over dat land en de mensenrechten gaat. Iedere keer maar èèn linkje waarop geklikt kan worden om meer te lezen. . Ik schrijf eens niet mijn kritiek op maar plaats dat van anderen. Klik vandaag maar eens hier op.

Read Full Post »

Leibele,s lievelingsteksten op donderdag

Vandaag moet ik naar een begravenis. De moeder van een vriendin van Doggy is overleden. Zulke dingen gebeuren en al kende ik die vrouw niet zo goed, als partner van Doggy ga je natuurlijk wel mee. Het bracht me voor een tekst voor vandaag bij   The unknown soldier van The Doors. Het duurt heel even voordat het geluid er is in YouTube maar met een klein beetje geduld komt het.

Het schilderij is gemaakt door William Orpen en het heet:  To the unknown British soldier killed in France.

Read Full Post »

Zou Blonde Geert………..?

Bij het zien van een foto bij een artikel over een terreur ronselaar dat op de voorkant van de web-editie van de Independent van vandaag stond vroeg ik mij ineens af wat Blonde Geert zou doen als hij naast een zeer extreme anti islamist ook nog eens een anti semiet zou zijn. Zou hij de mannelijke burka, de baard dus, ook verbieden als hij het voor het zeggen had? Ik denk het niet. Geert is een fanatieke niet joodse Israel ganger. Als hij, zoals in dit stukje geschreven wordt, het jodendom op dezelfde manier zou beoordelen zoals hij de Islam beoordeeld, dan zou hij geen enkel argument hebben om zich van anti-semitisme vrij te kunnen pleiten.

De afbeelding is gemaakt door de chassidische kunstenaar Zalman Kleinman.

Read Full Post »

Een kind uit Buttenheim

Op de zesentwintigste februari werd er een joods jongetje in een Duits dorpje dat Buttenheim heet geboren. Niets vreemds natuurlijk. Er worden immers iedere dag in ieder dorp en in iedere stad, in Duitsland en daar buiten, van ieder ras, zowel jongetjes als meisjes geboren. Verreweg de meesten van al die nieuwelingen zullen opgaan in de massa en zullen hun namen piepkleine lettertjes worden die nooit zullen opvallen in de geschiedenis der mensheid. Slechts een enkeling heeft de mazzel om door puur toeval , een uitgewerkte gedachte, een kreatief geesteswerk of iets verschrikkelijks zijn of haar naam voor eeuwig bekendheid te geven. Zo gebeurde het dat het Duits-joodse jongetje uit Buttenheim die de naam Oskar Lób Strauss had gekregen samen met z,n ouders verhuisde naar het Amerikaanse Wilde Westen. En eenmaal daar, in Califrornia, op het moment dat de “goldrush” op volle toeren heerste en goederen zoals kleding schaars waren, als kleermaker de vraag kreeg wat hij kon leveren. Canfas was het en hij maakte er overalss van. Deze dingen zaten door de stugheid niet echt prettig en hij besloot om van een Franse katoenen stof dat  “serge de nimes” heette broeken te maken. Deze broeken kregen de nick-name “blue Jeans” . Sindsdien kun je de wereld niet meer indenken zonder die spijkerbroek.

De herkomst en maker van deze afbeelding is mij niet bekend.

Read Full Post »

Een plein in februari

Waar vroeger de Houtgracht was stroomde bloed in een februari maand ergens in de twintigste eeuw. In die bewuste februarimaand vond Obersturmbannfuhrer Knolle het zonder honden geen vermaak om op joden te jagen in de buurt  waar eens die Houtgracht was. Ieder jaar wordt op het Jonas Daniel Meijer plein, de plek waar eens die gracht was, de februaristaking herdacht. En ieder jaar sta ik weer even stil bij de geschiedenis van die februarimaand die door Jaques Presser zo minitieus is opgeschreven.

De afbeelding is een schilderij dat de Houtgracht voorstelt en gemaakt is door Jan Ten Compe.

Read Full Post »

Ga eens wat anders doen

Het zou goed zijn als de leden van de PVDA fraktie van de stadsdeelraad Slotervaart in Amsterdam een ander beroep gaan uitoefenen dan die wat ze nu beoefenen. Een buurt in politieke zin besturen is een job (als je het serieus en goed wil doen) waaraan je je handen vol hebt. En zeker in zo,n Amsterdamse wijk als Slotervaart. Het past niet om als fraktie met elkaar te gaan steggelen over zo iets onbenulligs als het wel of niet schudden van handen. Gaan bekvechten over een uitspraak van de burgemeester over dat handen schudden. Dat zijn diskussies die je maar moet voeren op verjaardagsfeestjes of in de kroeg. Het is niet fatsoenlijk om anderen te dwingen  je hand te schudden. Het is eerder onfatsoenlijk. Elkaar begroeten doe je vooral door woorden. De ene mens begroet ik lichamelijk met een kus, de ander met het geven van een hand en de meesten gewoon verbaal. Het hele geruzie over handen schudden als begroeting met daarbij de stelling dat het onze culturele gewoonte en omgangsnorm is heeft een racistisch trekje. Handen schudden mag maar moet nooit een verplichting zijn.

De naam van hem of haar die deze afbeelding heeft gemaakt is mij onbekend.

Read Full Post »

Hoe rijker hoe vuiler

De kwaliteit van de lucht die de Amsterdammer dagelijks inademt binnen de ring van de A10 is slechter dan in de achttiende eeuw toen men er voornamelijk liep om zich te verplaatsen en, als men meer kapitaal had, dat per paard deed. Dat de luchtkwaliteit slecht is voor z,n burgers zal het Amsterdamse stadsbestuur een worst wezen. Dat het een negatief effekt heeft op alle bouwplannen van deze stad zet meer zoden aan de dijk. Volgens Europese richtlijnen moet de luchtkwaliteit namelijk aan een bepaalde eis voldoen  voor men toestemnming kan krijgen voor grootschalige bouw projekten. Dus grijpen de simpele stadsbestuurders naar simpele oplossingen. Oude en dus vervuilende auto,s mogen zich niet meer binnen de ring van de A10 bevinden vanaf 2009. De arme sloeber die zich net een oud vihikeltje kan veroorloven dat niet aan de norm voldoet en bovendien de pech heeft om nog een goedkoop woningkje in de Kinkerbuurt te bewonen mag voortaan lopen of fietsen, de tram, metro of bus pakken. De rijken, en dat is zo langzamerhand de meerderheid van de bewoners van het Centrum en de direkte buurten er om heen, hebben de mazzel om in hun TUV,s en andere auto,s de lucht binnen de ring te blijven vervuilen. De arme sloeber moet goedmaken wat de rijke verpest. Dat is de moderne bestuursstijl.

De afbeelding is een voorstelling van het oude Amsterdam van de Portugese Synagoge, ook wel snoge genoemd, rond de achttiende eeuw.

Read Full Post »

Leibele,s lievelingsteksten op donderdag

De nieuwe opzet van deze vaste rubriek op de donderdag zal wellicht iets omslachtiger zijn om in èèn keer te kunnen lezen. De tekst van mijn muziek keuze zit verstopt onder de term “tekst” en je moet er op klikken om het leesbaar voor je zien.

Vandaag is mijn keuze gevallen op een groep die maar èèn keer een behoorlijke hit scoorde. De stijl is dan ook niet echt zo gewoon in dit deel van de wereld. Het werd slechts mogelijk in het land waar de groep vandaan kwam. Engeland had nu eenmaal veel kolonies en veel bewoners daarvan zijn voordat die kolonies onafhankelijk werden naar het Verenigde Koninkrijk vertrokken. Daardoor zijn er tal van culturele stromingen in die van de UK gekomen. Monsoon is de groep waar ik het nu over heb en die ène hit heette Ever so lonely.   Klik hier maar voor de tekst.

De afbeelding is een miniatuurschilderij dat Krishna voorstelt met boven hem een zwerm kraanvogels die een veilige plek opzoeken omdat de wolken zich samenpakken tot een tropische regenbuien de bliksem al zichtbaar is.

Read Full Post »

Music Industry is killing music

Over muziek is veel gekletst en geschreven. En ieder mens op deze wereld, jong en oud kennen het en praktiseren het. Voor mij is muziek hetzelfde als praten. Het doet er niet zoveel toe of er woorden aan de muziek is toegevoegd of niet. Zowel een melodie als een tekst geven afzonderlijk weer wat iemand voelt. Muziek is daarom het eigendom van de mens. Er zijn mensen die de kunst om muziek te maken beter beheersen dan anderen. En er zijn mensen die alleen maar naar die muziek luisteren. Muziek maken heeft vooral zin als er ook mensen zijn de willen luisteren. En dat gebeurd al vanaf het begin dat de mens bestaat. Muziek is door sommige regiems als een wapen gebruikt. De Engelsen verboden bijvoorbeeld lang geleden de Schotten om muziekinstrumenten te gebruiken. En bepaalde de Nazi,s wat wel en niet toegestaan was om te beluisteren. Sinds het moment dat de techniek manieren bood om muziek op te nemen en later weer ten gehore te brengen, om muziek op een bijna magische manier te transporteren door de lucht en via gesneden sporen, ook wel groeven genaamd, in lakplaten te laten voort leven is het wezen van de muziek gedood. Muziek werd een produkt dat in handen kwam van een heuze, naar geld hongerende industrie. En het is die industrie geworden die bepaalt wat muziek is. De natuurlijke ontwikkeling van de tradities op het muzikale vlak is verdwenen. Muziek is eenheidsworst geworden. En dat begint de muziek industrie nu de das om te doen. Hun beschermingsclubjes zoals de BUMA/STEMRA, de RIAA en meer jagen op de centen van het copyright dat op de muziek rust. De muziekindustrie vergeet, als beheerders van deze clubjes, producenten van de muziek en vooral als geldwolven, wat het wezen is van muziek. Ze vergeten om echt talent de creatieve ruimte te geven om hun bijdrage aan de ontwikkeling van de muziek te leveren.  Ze brengen daarbij de muziek ontiegelijk veel schade toe door alleen nog maar gefocust te zijn op de rechten en vooral het geld. Ze vermoordden de muziek. Bovendien hebben ze van het muziek maken een onrealistisch en hebberig beroep gemaakt.. In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw kwam de muziek industrie met het eerste serieuze offencief tegen het, zoals zij dat noemen, illegaal copyeren en distribueren van hun produkt. Home taping is killing music stond op menige binnenhoes gedrukt op de Engelse markt. En dwong de muziekindustrie een wettelijke vergoeding af op blanco muziek en beelddragers. En legaliseerde in feite het illegaal copyeren.

BUMA/STEMRA is een jacht begonnen op de webloggers die muziek op hun logs zetten ( zie Cinner) . Ik zal iets voorzichtiger omgaan met Leibele,s lievelingsyeksten op donderdag. Voor de zekerheid heb ik de oude logjes verwijderd en zal ik naast de You Tube clipjes ook de teksten dieplinken. Omdat ik vind dat het toch mijn recht is om de wereld kenbaar te maken wat mij beroert als het om muziek gaat. En recht is iets waarvoor niet betaalt moet worden. Anders hebben alleen maar hen met veel centen rechten.

De afbeelding is van Poor Drunkards Child Sheet music. De ste is niet te bereiken zodat ik geen verdere info over deze afbeelding kan geven.

Read Full Post »

Older Posts »