Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for oktober, 2008

Een eerste donkere dag

De zomertijd is weer voorbij en zijn we terug gekeerd naar de gewone tijd, de tijd zoals dat het hele jaar  bleef in m,n jeugd. Niks geen gedraai aan de wijzers van de klokken. Niks geen geklim in kerktorens om de uren te manipuleren. En altijd even vroeg naar bed. Alsof het zo heeft moeten zijn heeft het weer zich ook maar gelijk aan de tijd van het jaar aangepast en is het gewoon donker en nat weer. Van dat natte donkere weer waarin m,n zus en ik ons thuis moesten vermaken. Met ouders die lang niet altijd dezelfde fantasietjes hadden die wij tweetjes hadden. Wij konden namelijk op de keukenvloer schaatsen. Veel water en nog meer soda op de vloer waren de middeltjes die we nodig hadden om dat te visualiseren en wij tweetjes reuze veel ijspret hadden. En zo,n koek en zopie tent was door ons ook niet vergeten, daar hadden we altijd wel ideetjes voor.

Onze ouders begrepen onze creativiteit niet, net zo min als dat wij hun boosheid begrepen. Zo gebeurde het dat wij tweetjes verrukt waren dat we juist op dit soort dagen ineens naar de buurtbioscoop mochten. Die plotselinge gulheid van onze paps en mams was nieuw voor ons, een aangename verrassing als het ware. Want om van die films die nu aktueel zijn te kunnen zien was heel wat.

Advertenties

Read Full Post »

Een oer Hollands tafreel

Deze koeien die ik tegen kwam, verscholen onder een bomengroepje, deed me denken aan onze oude meesters zoals de in 1620 geboren schilder Aelbert Cuyp het Hollandse landschap waarnam. Zo,n tafreeltje kom je niet zo vaak meer tegen. Vooruitgang brengt niet alleen nieuwe technologieën en de daardoor onstane maatschappelijke veranderingen voort maar ook een veranderend gebruik van de “buitenruimte”. Afval bijvoorbeeld is iets dat tegenwoordig op een heel andere wijze benaderd wordt. Dat komt natuurlijk niet alleen doordat het tegenwoordige afval dat we produceren veel meer is en voorzien van veel meer schadelijke stoffen. Het aantal bewoners van dat kleine stukje grond op de wereld wat we Holland noemen is in de jaren die tussen de geboorte van Aelbert Cuyp en laten we zeggen Frans Koppelaar fors toegenomen.

Wat niet veranderd schijnt te zijn is dat de autochtone bewoners van dit stukje wereldgrond hun houding en tollerantie naar de alochtone medebewoners op een andere manier praktiseren dan naar henzelf. Discriminatie op grond van een racistische attitude is eeuwenoud. Wat wel veranderd schijnt te zijn is dat ook de alochtone medebewoners in toenemende mate dit specifieke gedrag aan het overnemen zijn. In die zin sluiten zij zich aan en intergreren volledig in de door Geert Wilders voorgestane “eigen” Hollandse cultuur.

Het meest recente voorbeeld van dit fenomeen vond afgelopen zaterdagmiddag plaats op het Olympiaplein in Amsterdam. En het meest bizarre was wel dat de houding van de Amsterdamse agenten sinds 1940 eigenlijk niet zo verschrikkelijk was veranderd. Opkomen voor de joodse burger schijnt nog niet zo vanzelfsprekend te zijn.

Read Full Post »

Het licht is hier nog niet uitgegaan

Het is aannemelijk als jullie het idee hebben gekregen dat het licht van m,n weblog is uitgegaan. Al een week lang gebeurde er niets. De paddenstoelen stonden er maar te staan, nieuwe postjes bleven uit. Ik had het te druk met die meneer waarover ik al eerder schreef. Hij blijft z,n omgeving maar bezig houden. Z,n laatste theaterstuk was dat hij z,n zoon vorige week belde en hem vertelde dat hij die zaterdag thuis zou komen, dat mocht van de dokter. Mijn gezond wantrouwen bracht me er toe dit te chekken bij de verpleging van de instelling waar meneer zit. En jawel hoor, hij had dit allemaal zelf verzonnen. Het enige wat er was gebeurd isHdat de verpleging hem een aantal lab-uitslagen had vertelt van de onderzoeken die hij daar gehad heeft. Dat deze goed waren. een dokter heeft hij dus niet gesproken. Op mijn verzoek zouden ze hem proberen er nog enige weken te kunnen houden. Ondertussen zou ik dan kontakt opnemen met z,n huisarts hier en met de WMO om een spoedprocedure te krijgen voor adekwate thuiszorg, waarbij de huisarts uiteraard de indikaties zou verstrekken.

Volgende week begin ik ook samen met m,n zwager aan de daadwerkelijke keukenklus. Dus dat wordt tegels verwijderen, nieuwe leidingen trekken en weer opnieuw tegelen alvorens het nieuwe aangepaste aanrecht geplaatst kan worden. Een spannend klusje omdat we natuurlijk dan wel een paar dagen zonder dat aanrecht zitten.

Of er dus veel tijd voor loggen overblijft in de komende dagen weet ik niet. Maar zeker is dat ik niet echt weg ben. De foto heb ik op elf oktober om 13.32 u gemaakt in een stukje bos in Almere.t De groothoeklens van m,n Nikon heeft er veel licht van opgevroten.

Naschrift: Op onverklaarbare wijze is het eerste stukje van dit postje verdwenen. Ik heb het dus opnieuw geschreven. Het kan dus zijn dat de eerste lezers nu een iets andere tekst lezen.

Read Full Post »

Niet alleen

Ze zijn meestal niet in hun eentje. Ze zijn er niet alleen om in de soep te doen of om de geest te verruimen. Ze zijn er niet alleen om de boel op te ruimen. Ze zijn er ook voor de verhalen, de liedjes, de verwondering, en de dichters, zoals Silvia Plath .

Mushrooms

Overnight, very
Whitely, discreetly,
Very quietly

Our toes, our noses
Take hold on the loam,
Acquire the air.

Nobody sees us,
Stops us, betrays us;
The small grains make room.

Soft fists insist on
Heaving the needles,
The leafy bedding,

Even the paving.
Our hammers, our rams,
Earless and eyeless,

Perfectly voiceless,
Widen the crannies,
Shoulder through holes. We

Diet on water,
On crumbs of shadow,
Bland-mannered, asking

Little or nothing.
So many of us!
So many of us!

We are shelves, we are
Tables, we are meek,
We are edible,

Nudgers and shovers
In spite of ourselves.
Our kind multiplies:

We shall by morning
Inherit the earth.
Our foot's in the door.

Read Full Post »

The eve of destruction

Ik bevond me ergens op een plek dat vol stond met kantoren die onderling de strijd waren aangegaan wie het dichtste bij de wolken kon komen.Voetgangersgebieden, snelwegen en een spoorbaan lagen aan de voeten van deze inmense gebouwen. Ik was daar in èèn van die gebouwen verwikkeld in een intake gesprek bij een joodse instelling voor de geestelijke gezondheid. Een gesprek, zo her-inner ik me, dat heel prettig verliep. Tot op het moment dat er een ouderwets klinkend vliegtuig geluid, gemaakt door propellers, hoorbaar werd en zich vermeerderde en in volume sterk toe nam. En ik keek een beetje geirriteerd naar buiten omdat dit geluid het gesprek onmogelijk dreigde te maken. Ik zag levensgrote neuzen van Boeings die volgehangen waren met bommen. En ik besefte dat de Derde Wereld Oorlog z,n intrede gedaan had. Al vluchtend voor de neer vallende explosieven, rennend over het groffe grint van spoorbanen,  werd ik wakker. Eventjes was de wereld die ik, wakker wordend in bed, aantrof onwezenlijk. Ik had uren nodig voordat ik die droombeelden weer kwijt was.

Een koekje van eigen deeg voor de grote graaiers in de financiele sector en een voorspelling van de op de veertiende december in het jaar 1503 geboren ziener Michel de  Nostradame hebben, vermoed ik, een iets grotere indruk op mij gemaakt dan dat ik voor mogelijk hield. Zich openbaarde in deze droom. Ik ben niet bang of in paniek door de ineenstortende beurzen, niet bang voor de gevolgen die dat zou kunnen hebben voor de mens. Ik geniet er van, behalve dan van die droom. En ik hoor stilletjes The Eve Of Destruction.

Read Full Post »

Onze straat heeft voor iedereen wel iets

Onze straat veranderd met de jaren.De boompjes die in het begin van de jaren negentig hier geplant werden beginnen zo langzamerhand op echte bomen te lijken. De verantwoordelijken voor de keuze van de soorten hebben er hun best op gedaan. Zo staan er voor de eerste flat die je hier ziet twee bomen die de kinderen een waar klimgenot geven. De bouw en vorm van hun stam en takken zijn uitermate geschikt om er in te kunnen klimmen. Voor de mens met een aanleg voor hooikoorts hebben ze speciaal de berk geplaatst om hen op een hoop gesnotter te trakteren. Een stel eikebomen  geven ieder najaar weer hun vruchten aan allen die dat mooi vinden. Aan de huizenkant staan daar waar de koopwoningen staan bomen die ieder voorjaar prachtige bloezems tevoorschijn toveren. En daar waar de huurwoningen zijn staan de bloezemloze soortgenoten van deze bomensoort. Ter compensatie voor deze tot de minima behorende groep van de straatbewoners heeft de gemeente gemeend  hen te moeten trakteren op wat extra geur. Als goedmakertje voor het ontbreken van de bloezems. Ze hebben er pal tegenover deze huurwoningen een riool ontluchtings systeem geplaatst. Zo nu en dan is dat ding wel heel erg scheutig met het uitdelen van geuren. Zoals nu met al die nattigheid van de lucht en de temperatuur. Kortom een heerlijke buurt om in te leven.

Read Full Post »

Een leven dat geen luxe is

Er zijn mensen wier leven bepaald geen luxe is. Zo heb ik vrienden die door psychische problemen nauwelijks grip hebben op hun bestaan en daardoor niet toe komen aan een normaal leven. Angststoornissen blokkeren dat. Het maakt hen machteloos om datgene te doen wat wij voor ons zelf normaal vinden om te doen. Èèn van deze vrienden heeft daarbij ook nog eens de zorg op zich genomen voor zijn vader, een oude man die naast zijn lichamelijke kwalen zoals suiker, epilepsie en hoge bloeddruk ook nog eens een behoorlijke psychische stoornis heeft. Het zijn dus mensen die een leven hebben dat nou niet bepaald een luxe is. Al maanden lang zag ik dat het helemaal mis ging met de oude man. En dat de zorg die hij nodig had te veel werd voor z,n zoon om hem te geven. Ik sprong bij en hield de dingen in de gaten. En zo kwam ik er achter dat deze oude heer steeds vaker z,n medikatie niet nam. Ik besloot dat met z,n huisarts en andere hulpverleners van het gezondheidscentrum te bespreken want zoals nu met hem het ging kon gewoon niet meer. Een zelfstandig leven leiden kon deze meneer helemaal niet meer aan. Iedere vorm van hulp hield hij ver weg, zich gelukkig wanend in z,n zelfgekozen isolement.

(meer…)

Read Full Post »