Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2009

Zelfzorg is voor de mens  een noodzakelijke voorwaarde voor een zelfstandig bestaan. Maar al te vaak denken velen dat zelfzorg slechts een voldoende voorwaarde is voor een zelfstandig bestaan. “Als ik me maar zelfstandig kan aankleden en wassen, boodschappen doen en kan koken”  is de gedachte. Zo eenvoudig is dat echter niet, er zijn veel meer voorwaarden die een zelfstandig bestaan mogelijk maken. De beleidsmakers en maaksters op het ministerie van VWS denken maar al te vaak dat het zich zelfstandig kunnen wassen, aankleden, koken en boodschappen doen voldoende voorwaarden zijn voor die zelfstandigheid. En, wanneer dat niet voldoende is er nog mantelzorg geleverd kan worden door de direkte familie en een handje vol vrijwilligers. De beleidsmakers willen voor een dubbeltje op de eerste rij zitten, met een rotsvast vertrouwen dat zij er al het mogelijke voor hebben gedaan om de burgers die zelfstandigheid te bieden. De realiteit dat dit niet voldoende is gaan zij uit de weg, het is voor hen te duur.

Het ministerie van VWS is slechts èèn onderdeel van het kabinet. Een kabinet dat zeer goed in staat is om voor zich zelf  te zorgen. Heeft er een minister een zonnebril nodig  dan koopt hij dat wel op kosten van de burger. Hij heeft dat ding immers nodig om zelstandig z,n werk te kunnen doen.  Deze opstelling zogt er voor dat niet alleen de betrokken minister en, zo mag ik aannemen, betrokken ambtenaar daar persoonlijk voordeel mee heeft maar ook Geert Wilders.

Èèn van de meest elementaire voorwaarden voor een sociaal regeringsbeleid is de zorg voor een menswaardig bestaan voor hen die dat niet meer geheel zelfstandig kunnen. Het budget daarvoor mag in mijn visie niet geoormerkt zijn. Het is het collektief belang van allen in onze samenleving. Ministers, kamerleden en ambtenaren die alleen aan zichzelf denken vernietigen meer dan alleen de houdbaarheid van een zittend kabinet. Ze  vernietigen het vertrouwen in het politieke bestel. Iedere politieke bestuurder kan weten wat voor gevolg dat egoistisch handelen tot gevolg kan hebben. De geschiedenis heeft daar voorbeelden genoeg van.

Naar een ander wijzen of de schuld leggen bij organisatorische beleidsfouten, oude politiek (wat dat dan ook moge zijn) of de economische crisis is slechts een afleidingstaktiek.  Het zord er zeker niet voor om figuren met rascistische en fascistische ideeën geen kansen te bieden. Het maakt juist vrij baan voor populisme. Populisme waarmee mensen zoals Geert Wilders zich bedienen.

Allen die hier wonen vormen gezamelijk deze maatschappij. Een politiek die zich afzijdig houd van religie bewijst de samenleving geen dienst. Een politiek die zich alleen met èèn of twee religies bezig houd maakt dezelfde denkfout. Alles wat een samenleving vormd behoort verankerd te zijn in het politieke denkraam. Alle religie uitsluiten tast het wezen van de samenleving aan. Dat is even schadelijk als alleen het Islamitische onderdeel van deze samenleving afwijzen. Een maatschappij die niet in dezelfde mate voor al z,n burgers zorgt is gedoemd ten onder te gaan.

Read Full Post »

De zomers zonder zon

Lang niet iedere zomer herinnerd mij aan een zonovergoten wereld. Niet iedere zomer was alleen maar een herinnering aan strakblauwe luchten.  M,n kinderjaren bijvoorbeeld bevatte voornamelijk andersoortige herinneringen dan alleen maar de zon. De zon scheen slecht een fragment van die paar maandjes rondom dat twee-vierde gedeelte van het jaar. Zo herinner ik mij een vakantie aan zee. Een vakantie zonder vader omdat die niet bij ons woonde. Mijn moeder had om mijn tweelingzus en mij te plezieren een bunker gehuurd bij de Lakens in een gedeelte van de Waterleidingsduinen bij Bloemendaal. Tevens had ze nog een veel ouder buurmeisje die schuin tegenover ons in de straat woonde meegenomen. Ik vermoed ter ontlasting voor haarzelf, opdat zij ook eens in zee kon zwemmen zonder op ons twee kindertjes te moeten passen. Braaf stil zitten konden m,n zus en ik gewoonweg niet, dat wist mijn moeder maar donders goed. In m,n herinnering aan die vakantie zie ik niet èèn keer de zon. Het zou er zeker wel geweest zijn. Net zo als die wind vanaf het land de zee op. Die wind herinner ik mij wel omdat m,n moeder bij èèn van haar vele zwemtochtjes in de Noordzee in aanvaring kwam met een kwal. Die kwal zorgde er voor dat haar lijf daar heftig allergisch op reageerde en haar op koorts en kotsen trakteerde. De wind herinner ik me ook van het geluid van wapperende handdoeken die op het dak van onze bunker te drogen hingen. Het dak waar je als je er op stond de zee heel goed kon zien. En herinner ik mij de hele lange en uiterst smalle tunnel waar je al lopend het strand kon bereiken. En herinner ik mij de wilde aardbeien die welig groeiden in die Waterleidingsduinen, aardbeien waarbij je absoluut geen suiker nodig had.

En zo herinner ik mij de vakantieschool die op het braak liggende stuk land  dat tussen de Amsterdamse kerk “de Kolenkit” en de Westhavens in lag. Waar m,n zus en ik iedere dag naar toe moesten. Zeer tegen onze zin in, omdat wij tijdens die vakantiedagen onze handen nog steeds niet vrij hadden en ons belemmerde om zelf op avontuur uit te gaan. Die grote witte tent die voornamelijk bedoeld was om ons arme Amsterdamse kindertjes tijdens de regenbuien droog te houden was, tesamen met dat klassiekale gedoe met sporten en zo,  was niet ons idee om spannende avonturen beleven. Dat deden wij liever zelf wel met z,n tweetjes. Want al lopend door dat grote Amsterdam bracht ons soms in verre oorden.

Ik moest hier aan denken, vanochtend,  toen een bijna onweer lucht mij bijna belette om even naar mijn geliefde Oostvaardersplassen te gaan.

Read Full Post »

Er zijn psychologen die lachwekkend zijn. Zoals de Britse psycholoog die zegt dat vandaag veel mensen zich zonder enige aanwijsbare oorzaak zich vrolijk voelen. Omdat hij een aantal jaren geleden een formule bedacht waarin hij een aantal dingen bij elkaar optelde die het humeur van mensen op een bepaalde dag bepalen.

Vandaag is het zo,n dag. De laatste vrijdag voor het begin van de zomer zou volgens deze zielskenner mensen heel gelukkig maken. Niet alleen vanwege het fijt dat op de vrijdag het weekend voor velen begint maar vooral ook omdat de zomer weldra zal beginnen en de mens dan alvast zit te genieten van z,n vakantie die misschien wel in het water kan vallen.

En ik vraag me af of die stelling wel houdbaar is in een westerse wereld waarin wij lang voordat de zomer begint we al de zomertijd hebben. En of de bevolking van Almere deze dag gewoon aan hun neus voorbij laten gaan omdat de meeste openbare klokken in die stad nooit op tijd lopen en het daarom onmogelijk is om de juiste dag in te kunnen schatten. En of de kredietcrisis op deze vrijdag roet in het eten heeft gegooid.

Ik denk dat er iedere dag voor iedere bewoner van deze planeet wel iets of iets meer is dat hem of haar gelukkig maakt. Dat de mensen zelfs in de meest erbarmelijke situaties nog wel aan iets vrolijks kunnen denken En dat vrolijkheid door een simpel lied in een taal die je niet kunt verstaan over gebracht kan worden.

De foto had ik op 17 juni 2009 op 12.54 uur gemaakt in het oude stadshart van Almere.

Read Full Post »

Het was op de achttiende juni in het jaar negentienhonderd en zeventig dat Frank Zappa een concert gaf in de Veluwse bossen bij Uddel. Een concert dat door de VPRO was georganiseerd in hun reeks van Piknik concerten. Ik genoot ervan, thuis via de televisie op m,n zolderkamer in Amsterdam Osdorp. Frank Zappa bewees maar weer eens dat hij naast z,n kwaliteiten als componist ook nog eens meesterlijk op een gitaar kon spelen. Tijdens dat concert sprongen de vonken als het ware van de snaren van z,n gitaar. Op deze dag, op de Veluwe en maar zo,n twintig kilometer verderop gelegen ,t Harde was op datzelfde moment dat Frank Zappa uit z,n dak ging een grote bosbrand aan de gang. Een bosbrand die, en daar hielden de autoriteiten rekening mee, wel eens roet in het eten konden gooien voor de doorgang van Frank,s optreden. Een bosbrand verdiend eenzelfde slogan als drank, namelijk dat het meer kapot maakt dan je lief is.

Alhoewel ik absoluut niet blij zou zijn geweest met het canselen van het concert van de man van The Mothers Of Invention was ik toch nog meer bezorgd om al die wilde zwijnen, eekhoorntjes, reeën, vossen en de vele planten en bomen die daarbij om zouden komen. En ik was absoluut niet meer blij met ons leger dat weer eens voor zo,n brand had gezorgd. Of het nu door het schieten met geweren, UZI,s of kanonnen kwam of door het roken van een dienstplichtige millitair, voor mij stond voor altijd vast dat het leger alles leger maakt. Want stel je voor dat die trompetbekerplant die hierboven nu niet in mijn tuin stond maar in 1970 ergens bij die schietbaan bij t,Harde?

Read Full Post »

De inpoldering van zo,n slordige 2412,30 vierkante kilometer afgesloten zee is op zesduizend hectare na volgens plan verlopen. Er bleef daar water achter. En daarvan is weer zo,n tweeduizend hectare droog gevallen. En zo ontstond er een gebied dat moet lijken op een stukje Oer-Holland. Zeggen ze. In dat gebied kwam niet het geplande industrie-gebied, door geldgebrek.

Men moet flink diep graven op die oude bodem van de Zuiderzee om vast te kunnen stellen hoe het er heel vroeger uitgezien moest hebben. In een tijd dat de Zuiderzee nog een meer was waar wat eilandjes in lagen. Een meer waar zo,n twee rivieren door heen stroomden naar de Noordzee. Op oude kaarten is er welliswaar een geografisch beeld van vastgelegd maar de kwaliteit van het kaart-maken in die tijden was nog niet zo nauwkeurig. Tot nu toe heeft men er een paar oude bouwwerken, een burcht en een kasteel, gevonden. En sporen die de mens uit de nieuwe steentijd (4900-3400 voor Christus) nabij Swifterband hebben achter gelaten. Over het uiterlijk van dit gebied wat betreft de flora en fauna is het slechts gissen.

In 2004 verwierf  de Oostvaardersplassen het Europees diploma voor natuurbeheer. Dit jaar zal het moeten voldoen aan een aantal aangegeven zaken om deze status te kunnen behouden. De groeidrift van Almere en Lelystad zullen ervoor zorgen dat dit een moeilijke opdracht wordt. Het overgangs gebied tussen deze beide steden met de Oostvaardersplassen is tegenwoordig nihil geworden. Samen met het kassengebied bij Almere  is dat een groot obstakel.

Read Full Post »

De titel die ik dit logje meegeef zou de vertaling kunnen zijn van de titel van een film. Een film waarvan het onderwerp, tijdreizen, niet genoeg bleek te zijn voor slechts èèn film. Er werd een trilogie van gemaakt. Veel televisiezenders hebben tot in den treure deze drie films uitgezonden. Naar verwachting zullen ze dat blijven doen.

Terug gaan naar de toekomst is iets dat wel eens voorkomt. Dat gebeurde bijvoorbeeld met fotografie. Deze techniek bleef in ontwikkeling. De eerste camera,s leken absoluut niet op de spiegelreflex camera,s van vele jaren later. En het leek bijna ondenkbaar dat de technologie van het vangen van verstilde visuele beelden nog verbeterd kon worden. Toch bleek de mens over meer creativiteit te beschikken dan stil te blijven staan bij die laatste ontwikkeling op foto-technisch gebied. De spiegelreflex camera werd geschiedenis doordat fotografie gedigitaliseerd werd . Opeens werd fotografie heel makkelijk. Zonder al dat gedoe met het ontwikkelen van filmrolletjes en afdrukken. Iedereen begon ineens te fotograferen. Ondanks de digitale camera en de daarvoor ontwikkelde programma,s om een donkere kamer te vervangen was men niet tevreden met het behaalde resultaat wat betreft de kwaliteit van die gedigitaliseerde foto techniek. Men greep terug naar de spiegelreflex technologie en begon men dit concept toe te passen in de digitale ontwikkeling.  Het ouderwetse fotograferen kwam eindelijk weer terug. Met de verworvenheden van de digitale revolutie van het bevriezen van het beeld.

Ik ben weer terug bij het principe van de spiegelreflex technologie, terug naar de toekomst. Het is alsof een oude wereld zomaar de nieuwe heeft vervangen. En ik moet weer even wennen. En geloof me, het is absoluut niet teleurstellend. Zoals deze roos het me kon bewijzen. Een roos uit onze tuin, vastgelegd als een eerste proef met  m,n nieuwe camera. En het bracht me bij The Cardiff Rose, een favoriet album voor mij van Roger McGuinn. En ben ik weer terug in de wereld van de zeemansliederen.

Read Full Post »

Op  zondagmiddag van de zeventiende mei zag ik deze twee reeën verscholen in het bos dat grenst aan de Oostvaardersplassen. Het was zeker niet allerdaags voor de tijd van het jaar dat ze er zaten. Ze doen dat normaal gesproken vanaf de winter tot en met half april. Daarna struinen ze door de open vlakten van de Oostvaardersplassen. Ik ben er op getraind om deze dieren ondanks hun perfekte schutkleur toch vrijwel direkt te zien.. Veel dieren hebben het geluk dat zij zich door middel van kleuren kunnen verstoppen. Mensen zijn daar jaloers op en proberen zo iets na te bootsen door het dragen van kleding die wat kleur betreft aangepast zijn aan een bepaalde omgeving. Soldaten bijvoorbeeld lopen in een gevlekt groen bruinig pakkie rond door bos en heide en wanen zich daardoor minder zichtbaar voor de vijand. Als die soldaten, Engelse bijvoorbeeld, zo gekleed en verder nog met door dennetakjes versierde helmen door het Duitse Bielefeld lopen te marcheren vallen ze (dat heb ik werkelijk eens gezien) nogal op. Mensen zijn stukken beter in het camoefleren door hun gedrag aan te passen aan bepaalde omstandigheden. Onze maatschappij heeft af en toe ook een schutkleurtje. Een goed voorbeeld daarvan is het “kleurtje”  dat de gevestigde Oude Partijen zich aanmeten om het verschil tussen hen en Geert Wilders PVV te camoefleren in de hoop om de PVV minder zichtbaar te krijgen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de ouwe rotten , van PVDA tot en met het CDA zo uiterst knap op hun bek zijn gegaan met de laatste verkiezingen voor een Europees kabinet. Ze zijn net zo onzichtbaar geworden als een kamelion. Stemmen doe ik op mensen die op z,n minst hun verstand gebruiken en met bruikbare oplossingen komen. Geert Wilders doet dat niet en het is dan ook niet zo verbasingwekkend dat ik niet op hem gestemt heb. Maar alle dombo,s die ook verkiesbaar waren bleken voor mij ook te dom om èèn van hen te trakteren met mijn stem. Ik hoop maar dat zij allen weer gewoon hun eigen kleurtje krijgen en mij weer kunnen verleiden een stem uit te brengen waar ik volledig achter kan staan.

Read Full Post »

Older Posts »