Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for september, 2009

Deze vraag zou je gesteld kunnen hebben tijdens een overleg met de baas van Brein, Tim Kuik. Een moeizaam en lang durend overleg omdat Tim zo langzamerhand een bijna niet meer in te halen achterstand begint op te lopen op het thema “rechten”.

Het digitale tijdperk is een totaal andere dan die van het analoge. Natuurlijk is het zo dat ook toen, in de tijd van het vinyl, muziek al kon dienen als een additioneel middel om andersoortige produkten te kunnen slijten dan alleen de muziek. Ook toen werd je wel eens getrakteerd op een gratis schijfje als je bijvoorbeeld Coca Cola kocht. Ergens rond 1966 bijvoorbeeld kreeg je zo,n muzikaal schijfje geleverd bij je aankoop van dat bijna zwarte suikerwater. The Golden Earrings dienden toen als de grote verleiders. Muziek werd daardoor dubbel geexploiteerd. Tegenwoordig ( daar bedoel ik de tijd vanaf de digitalisering van de muziek mee) zijn de mogelijkheden voor de muziek industrie veel groter geworden om te verdienen aan het creatieve geestes produkt van de muzikant. De muziek industrie stelt het beschikbaar voor iedereen die een produkt aan de man wil brengen. Tegen een financiele vergoeding. Ze proppen het bij boeken, benzine, dieet boter en vervelen er telefonerende wachtende klanten van bijvoorbeeld UPC mee. De muzikanten die daarvoor gebruikt worden schieten er weinig tot niets mee op. Zowel in financieel- als ook in commercieel opzicht.

Er is een groeiend aantal muzikanten die zich hiervan bewust zijn en zich hebben verenigd in  The  Featured Artist Coalition . Op deze manier proberen zij weer echt baas te zijn over hun eigen creatief werk. En ook in de muziek industrie zelf begint een verandering op te treden. Begint men er in te zien dat de toekomst van de muziek indusrie niet meer kan steunen op het geld innen van liedjes. Voormalig baas van EMI en thans baas van The British Phonographic Industry, Tony Wadsworth,  is daar duidelijk over.

Tim Kuik is de oer-conservatieve verdediger van de muziek industrie en heeft weinig op met de belangen van de artiesten zolang hij maar blijft jagen op de centen voor die industrie zelf.

Advertenties

Read Full Post »

Muziek en de seizoenen

Muziek heeft heel veel van z,n oorspronkelijke bedoelingen kwijt geraakt in de laatste honderd jaar. Het gebeurde niet plotsklaps natuurlijk want zo,n ontwikkeling gaat nju eenmaal traag. De seizoenen bijvoorbeeld hebben, in tegenstelling tot lang vervlogen tijden, niet meer zo,n prominente betekenis in de muziek. Ik denk dat Anthonio Vivaldi èèn van de laatste componisten was die nog het belang van de seizoenen in de muziek inzag.Hij componeerde immers nog  “Le Quattro  Stagioni”  ofwel de Vier Seizoenen. Het schoot mij, toen ik  daarover gisteren nadacht (het was immers het begin van de herfst en een wisseling van de seizoenen), te binnen dat een groot gedeelte van India geen vier maar drie seizoenen telt. Een moesson klimaat dus. Het koele van oktober tot februari, het hete van maart tot juni en het regenseizoen van juli tot september. De klassieke Indiase muziek is de Raga. Traditioneel waren deze Raga,s geschreven voor de tijden van een dag, de ochtend, middag of avond. en voor de seizoenen. Bij het intreden van hun derde seizoen, die van de regenbuien ofwel de monsoen, horen de avond raga,s. Als je dus hierop klikt kun je er wel wat van horen. Als je wilt tenminste, want ieder heeft natuurlijk z,n eigen smaak.

Read Full Post »

De afgelopen week werd gedomineerd door lieden die zich op niet mis te verstane wijze zichzelf en dat wat ze vertegenwoordigen kenschetsten en de aandacht vestigden op dat waar ze voor staan. Blonde Geert nam de aftrap door z,n voorstel tot het invoeren van de Kopvodden Tax. Mark Rutte deed dat door  z,n conservatisme met betrekking tot de hypotheken weer eens stellig te verdedigen en Agnes Kant door haar papagaai gedrag ten aanzien van een andere stelling van Blonde Geert dat betrekking heeft op de leeftijd waarop mensen gebruik mogen gaan maken van de AOW en Jacques Roosendaal van de SGP wil vooral naar “boven” kijken en niet naar de inhoud van de portemonnee.

Een miljarden-nota heeft altijd kunnen rekenen op lekkages en veel geklets. Zo,n lek dat steevast net iets eerder optreed dan de officiele presentatie van zo,n door geld gedomineerde nota heeft tot doel om de schok die de inhoud van zo,n miljarden- nota teweeg kan brengen iets te verzachten. Een voorbereiding als het ware op een slecht nieuws gesprek. Het eerste geklets dat de volgende twee dagen plaat vind in  de openbare praatzaal van onze democratie heeft veel weg van het parings-ritueel van het edelhert, een ritueel dat zich traditiegetrouw in dezelfde periode in het jaar afspeelt en het leven van de kudde tijdelijk volledig beheerst.

En zo trof ik het boodschappen-centrum van Blijmakersveen gisteren aan.  Een marktkramentafeltje van de Federatie  van de Nederlandse Vakbeweging, vlak voor het begin van de markt, waar een paar kaderleden van die vereniging de winkelende burgers opriepen om in verzet te komen tegen de verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd en vooral ook om lid te worden van die vereniging werd aan de andere kant van de markt gemarkeert door de bus van Jezus en waarvan de inzittenden in processie en kerstenend rondliepen met een hemelse boodschap die over alles behalve  de inhoud van de portemonnee ging.

Stellingen en standpunten worden weer eens duidelijk gemaakt in deze  derde week van september, iets dat natuurlijk gewoon bij het zich repeterend september gedrag behoort maar waarvan het volume dit jaar en paar streepjes verder openstaat. Het gat dat in de geldvakken van onze beurzen zit  wordt dit maal aardig uitgebuit ter prediking van de onderliggende motivaties die de spelers in deze politieke paringsdans  met de burgers uitvoeren. Blonde Geert legt de schuld van alles met name op èèn van de drie grootste religieuze bewegingen die in theorie aan elkaar verbonden zijn. De echte socialisten leggen traditiegetrouw de schuld bij de rijken en de Christelijke vertegenwoordigers leggen de schuld vooral bij de goddelozen.

Ik verwacht in de komende tijd een verharding van de strijd tussen deze  van elkaar verschillende levens filosofieën. De Britse historicus Ian Kershaw dicht op  niet aannemelijke gronden Blonde Geert minder succes toe dan dat Adolf Hitler dat in zijn tijd had. En ik hoop dat die professor en kenner bij uitstek van die Oostenrijker het echt bij het rechte eind heeft. Ik hoop dat Blonde Geert in het geval dat hij door een rechter gevangen gezet wordt niet dezelfde succesvolle kroontjespen zal hanteren als Adolf dat tijdens z,n gevangenschap in Landsberg Am Lech dat deed. Dat de aanhangster van Carl Marx ,s  gedachtengoed dat gedachtengoed niet reproduceert. Dat de vurige pleitbezorgers van de ideologieën van de vertegenwoordigers van Jezus in Rome en alle vertegenwoordigers van Martin Luther en Johannes Calvijn niet zo,n vernietigende greep op het leven van de burger heeft als in het verleden.

De hoop op een blije en veilige wereld vol kleur die men in Woodstock in 1969 had is natuurlijk nooit uitgekomen. Het is echter gelukkig ook nooit meer verdwenen wanneer ik weer David Crosby,  Stephan Stills , Graham Nash en Neil Young het nummer  Judy Blue Eyes hoor zingen. En koester ik stiekem nog een sprankje hoop op een wereld waarin een beetje menselijkheid iets dominanter aanwezig kan zijn dan dat het nu is.

Read Full Post »

Een stapje sneller

De eerste moderne mensen in het Stenen Tijdperk van Europa begonnen zo,n twintig-duizend jaar geleden interesse te krijgen in het paard. Een interesse die eerst een nogal gruwelijk karakter had maakte plaats voor een vredelievender benadering van dit beest. Zij probeerden tijdens de grote trek van deze vorstelijke viervoeter meester te worden over hen. De gebruikelijke slachtingen die de mens overal ter wereld aanrichtte onder de kudden maakte plaats voor de domesticatie van dit edel dier.  Het paard kreeg een belangrijke funktie in het leven van de mens. Het eerste vervoermiddel werd een feit. De mens kon zich eindelijk sneller verplaatsen dan dat ze dat tot op dat moment konden.

Bij de overgang van deze ochtend  naar de middag toe zag ik een inmens grote kudde paarden ergens aan de Almeerder kant van de Oostvaardersplassen. Ik was verbaasd, nog nooit eerder had ik daar zoveel bij elkaar gezien. Een snelle aansluiting van dit natuurgebied aan de andere natuurgebieden in Europa begint steeds noodzakelijker te worden. Ik vrees echter dat de snode plannen van het Kabinet die ze aanstaande dinsdag bekend gaan maken met geen woord rept over het lot dat deze paarden staat te wachten als die aansluiting er niet komt. Wouter heeft in navolging van de graaiende bankiers zelf ook behoorlijk zitten graaien. Het geld is op en de aandacht voor de natuur met z,n bewoners zal daar een nog grotere prijs voor moeten betalen dan wij dat vermoedelijk zullen moeten doen.

Een paar dagen geleden, op de elfde van deze maand, maakte de mens weer een keuze om de slachtoffers van een terreurdaad te eren met een herdenking. En alweer viel de keuze op de bijna drie-duizend slachtoffers van de aanslag op de Tweeling Torens van New York. En vergat men aleer die elf-duizend die door Britse bombardementen op Darmstadt op de elfde september in het jaar 1944 vielen. Natuurlijk, ieder mensenleven dat het leven verloor bij zo,n gewelddadig gebeuren is er eentje teveel. Maar moeten we dan de Darmstadters vergeten te herdenken?

Naarmate de tijd voorbij gaat gebeuren er steeds sneller van dit soort tragische gebeurtenissen. Omdat onze wereld steeds “kleiner” wordt en de ruimte voor ons steeds minder. En bedenken sommigen steeds meer zotte oplossingen voor dat probleem. Geert Wilders, Jan Peter Balkenende en Wouter Bos pretenderen de juiste antwoorden te hebben op deze dingen. Antwoorden die vooral veel leed zullen veroorzaken.

Zoals mij dat iedere dag overkomt zijn er wel dingen waaraan ik moet denken, dingen die mij verbazen. De afgelopen week waren dat iets meer dingen dan gewoonlijk. Het ontnam me de tijd om hier stukjes te schrijven, het ontnam mij de tijd om jullie weblog te bezoeken. Het ontnam me in ieder geval niet om mooie muziek te her-ontdekken. Zoals deze.

Read Full Post »

Een brug te ver

Het  lijkt een brug te ver te zijn om een kasteel uit de Ardennen in een bos bij Almere neer te zetten. De vormen van de buienmuren met de torens zijn wel zichtbaar. Maar beton was niet het materiaal waarmee er in de tijd dat het nog gewoon was om kastelen te bouwen gewerkt werd. Stads bestuurders zijn vaak de architecten van luchtkastelen. Het luchtkasteel dat men in Almere bedacht heeft als enig ongewenst effekt dat het heel veel geld heeft gekost tot nu toe. De financiers voan dit debakel hebben al bijna vanaf het begin geen vertrouwen meer gehad om het geld bij elkaar te kunnen  krijgen voor dat wat nu meer een ruine lijkt te zijn dan een kasteel dat nog afgebouwd kan worden zonder eerst een grondige en vooral noodzakelijke renovatie. In deze tijd waarin er een groot tekort schijnt te zijn aan geld kan dit ehr nog wel even bij. Echt schaden zal het niet doen.

Anders is dat met de plannen die de bestuurders van steden zoals Moskva en Beijing dat doen. De burgemeester van Moskva, Joeri Loezkjov, wil zijn stad in de aanstaande winter helemaal sneeuwvrij houden. Met behulp van het vergiftigen van de wolken met behulp van chemicalieën. De Chineze regeringsleiders, samen met de stadsstuurders van Beijing zullen geen enkel insekti of dier meer dulden in de Chineze hoofdstad op mijn verjaardag, 1 oktober. Want op die dag zijn zowel de Volks Republiek China en ik zestig jaar geworden. De Chinezen zullen daartoe ieder middel inzetten om alle zwerfhonden en katten te doden , te samen met iedere rat , muis, vlo, mug, bei en wat ze nog meer aan ongewenst leven kunnen verzinnen. ( Misschien zelfs dissidenten en Tibetanen? )

Read Full Post »