Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for 12 november 2009

Buitenlandse journalisten moesten maken dat ze weg kwamen uit het Berlijn  na de nacht van de negende op de tiende november in 1938. Het Berlijn zoals het was zou nooit meer terug keren. Dat Berlijn dat zo mooi was, met z,n vele groen en z,n mooie Wannsee. Dit grote meer ergens in het westen van deze stad was geliefd in die tijd door z,n bewoners. Het had een sinds 1907 een strandbad dat na de eerste wereldoorlog in populariteit steeg.Dit strandbad Wannsee bood vertier aan de inwoners op de warme dagen. Reeds in 1927 had het Strandbad Wannsee meer dan 900.000 bezoekers getrokken. Ofschoon het verdeeld was in drie gebieden, aan de ene kant het mannenbad, in het midden het familiebad en aan de andere kant het vrouwenbad was het voor iedereen toegankelijk. Na die tiende novemberdag kwam daar een abrupt einde aan. De puinhopen van de ingegooide winkelruiten van joodse middenstanders en de verbrande boeken waren nog niet opgeruimd en het verbod werd al geproclameerd dat joden zich niet meer mochten vermaken in het Strandbad Wannsee. Het was het begin van een muur die tot de avond van de negende op de tiende november vier overeind stond in deze mooie stad. Met als enig doel mensen van elkaar te scheiden.

Op de twintigste januari in 1942, een koude dag die de Arieër ervan weerhield om te zonnen en te zwemmen in het meer werd er in een grote villa die zich daar bijna recht tegenover bevond, aan de andere kant van de oever,   een vergadering gehouden. Daar werd, in dat grote huis dat gelegen was aan een laan met de toepasselijke naam Am Grossen Wannsee in een lommerrijke villawijk een besluit genomen dat z,n weerga niet kende. Het besluit om de joden in Europa en daarna in de rest van de wereld te vermoorden.

De muur is fysiek afgebroken, iedereen is weer welkom in deze stad. Ieder jaar weer wordt dit herdacht. Maar de muur is in vele geesten gebleven. Niet alleen in het Duitsland van 2009. Ook hier zijn er van die geesten die nog steeds muren willen bouwen om mensen van elkaar te scheiden. Noem je zulke geesten rechts-extremistisch dan moet je oppassen. Geesten die het recht op het vrije woord alleen voor hen zelf van toepassing vinden.

Conny Froboess zong als klein kind een lied over dat Bad Wannsee. Een lied dat we ook vertaald in het Nederlands zongen in die jaren.

Herman van Veen zong een ander lied waarvan de tekst geschreven was door Ischa Meijer, over de Amsterdamse Rivierenbuurt. Een buurt die van voor 1942 nooit meer dezelfde is gebleven.


Read Full Post »