Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for 22 december 2009

Zou Jozef de timmerman zo ontzettend verliefd zijn geweest op Mirjam, de vrouw die ook wel Maria of  Maryam genoemd wordt dat hij zich met haar verloofde en uiteindelijk trouwde? Of zou hij zich geconformeerd hebben aan de Joodse traditie van het uithuwelijken? En was het ook uit liefde dat Mirjam Maria  Maryam zich met Josef verloofde en huwde of kwam het ook door het uithuwelijken? Wat waren de motieven voor dat uithuwelijken, een bruidschat of het voorkomen van de schande van het ongehuwde moederschap? Zouden theologen zich met dit soort vragen ooit hebben bezig gehouden?

Zou Jozef zich ongelukkig hebben gevoeld binnen dat huwelijk, beroofd van de bloedband met z,n stiefzoon, Jezus die ook wel Christus of Isa werd genoemd? Zou Jezus Christus Isa een goede stiefzoon voor Jozef zijn geweest, zou hij geweten hebben dat Jozef niet z,n eigen vader was, zou hij opstandig zijn geweest en het bloed onder de nagels van Jozef hebben gehaald? Zou dit er toe hebben geleid dat Jozef vanaf het moment dat z,n stiefzoon twaalf jaar oud was uit beeld is verdwenen door echtscheiding of overleed Jozef toen?

Met deze vragen heb ik beslist niet de bedoeling om wie dan ook in z,n geloof te kwetsen. Het zijn zomaar vragen die bij mij opkwamen na mijn catechismus lessen die ik als elfjarig joods jongetje van een broeder van de Rooms Katholieke kloosterorde St Louis kreeg in het kader van de overstap van het joodse naar het katholieke bestaan van mijn ouders. Dat E,lohim van het toneel verdween en ik ineens een stiefgod kreeg.  Vragen die ik mezelf in de periode die tussen het joodse en katholieke leven inlagen niet dorst te stellen. Dat ik op de openbare school het vuile joodse kind was en dat ik op de katholieke school in de periode dat ik nog niet gedoopt was een heiden werd genoemd.

Ik werd in zekere zin ook beroofd van de bloedband met de opperwezens. Hoe goed ik ook mijn best deed om ergens in te geloven, het lukte niet meer. Op de vrije School kregen mijn kinderen en hun klasgenootjes ieder jaar in december een kado van hun leerkrachten, bijgestaan door sommige ouders. Omdat mijn kinderen en hun klasgenootjes het hele schooljaar door de leerkrachten trakteerden door hun inzet en aanwezigheid op school. Het kado was ieder jaar weer hetzelfde kado, het bestond uit twee hele oude toneelstukken uit de tijd dat de meeste mensen de vaardigheid van het lezen nog niet zo bijster onder de knieën hadden en daardoor de evangelie verhalen van Matheus en Lucas en nog wel een paar  niet zo goed kenden. Deze verhalen, èèn over het Paradijs en de ander over de lotgevallen van Jozef en Mirjam Maria Maryam ten tijde van hun tocht van Nazareth naar Bethlehem in de nu tot de Palastijnse Staat  behorende streek uit het Bijbels Israel werd voor het eerst opgevoerd door de mensen uit Oberufer in de twaalfde eeuw. Het was het Oberufer Paradijs en Kerstspel. Op een eiland in de Donau in het Oostenrijks- Hongaars grensgebied. Een paar bijbelvertellingen die op deze manier onder de aandacht van mensen gebracht wordt spreekt veel meer tot de verbeelding dan het moeten aanhoren van puur geschreven saaie teksten. Het heeft er in ieder geval voor gezorgd dat ik niet resoluut afwijzend sta tegenover welke religie dan ook.

Ieder mens heeft een bloedband naar een almachtig wezen. De èèn in E,lohim, de ander in god de vader met z,n zoon en de heilige geest, weer anderen met Allah en weer anderen met Buddha en z,n vele reincarnaties of met Carl Marx en Friedrich Engels. En sommigen met helemaal niets. Met een beetje respekt voor elkaar is dit helemaal geen sta in de weg voor een sociale, vredelievende wereld.

Read Full Post »