Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for 1 januari 2010

Lawaai in een koude nacht

Je hoort het wel vaker dat er in de laatste maand van het jaar veel mensen overlijden. In verpleeghuizen, bejaardenflats en in ziekenhuizen bijvoorbeeld. Een objectieve observatie lijkt me dat niet. Iedere minuut krijgt z,n doden en ik denk niet dat zo iets als een jaargetij of maand daar een extra hoeveelheid van opeist. Doorgaans hebben virussen en ouderdom een handje in dat spel van leven en dood. Daarnaast heeft de mens zelf nog wel veel manieren bedacht om dat sterftecijver te beinvloeden. Toch is het merkwaardig dat wij juist in deze maand en juist in de laatste drie jaren nogal wat vrienden en dierbaren hebben zien vertrekken naar de eeuwige jachtvelden, de hemel of wat dan ook . Naar plekken dus die buiten onze waarneming vallen. Zou het  , wat ik dan m,n objectieve observatie noem, dan  toch een subjectieve observatie zijn? Of is het feit dat wij juist in deze drie laatste jaren in iedere  laatste maand veel dierbaren en vrienden verloren niet geheel toevallig?

In de voorbije week stonden wij stil bij al die vrienden en dierbaren die wij verloren in die afgelopen december en januari maanden. Zat ik met m,n gedachten weer bij al die gesprekken die ik in de laatste maand van het leven van m,n overleden zus had over haar wens om uit het leven te stappen. En blijf ik met een dubbel gevoel zitten dat ik met haar meeging in die wens en haar niet probeerde over te halen om er van af te zien. Hoe wij samen in die laatste dagen van haar leven voor de laatste drie dagen voor kerst van dat jaar collecteerden voor het AIDS fonds en zij zo haar steentje probeerde bij te dragen om anderen in leven te laten. Hoe ik het toen nog niet door had dat èèn van de bijwerkingen van interferon, het medicijn dat m,n zus gebruikte, misschien wel de oorzaak was van haar suicidaal gedrag. Dat zij ondanks haar grote humor niet kon onderdrukken.                                                                                                                                                                                                                                                                        En stonden we stil bij het overlijden van die anderen in de voorbije decembermaanden. Zo stil dat ik geen behoefte had om het dagelijkse bezoek aan jullie weblogs af te leggen.

In de occulte wereld van de heksen en zo is de betekenis van kerstmis vooral de betekenis van de laatste maand van het jaar met een uitloper naar de eerste maand van het jaar. Het gaan en weer terug keren van het licht, van warmte en kou. Boze Geesten hebben, volgens de geschriften en overleveringen daarin een bijzondere rol. En Boze Geesten hebben het nogal eens gemunt op het leven van zomaar mensen en dieren. Met veel lawaai en met vele occulte riten probeert men deze Boze Geesten te verdrijven uit de huizen en stallen. Een zoon van een ex zwager van mij is al jarenlang  alleen nog maar bezig met het occulte, in het bijzonder met hekserij. En heeft het tot z,n beroep gemaakt, als trainer, gids of hoe ze dat dan ook noemen. En hij onderhoud daarnaast een website van zijn  Suffolk Witchcraft Training. Alles wat ik van hem geleerd heb over hekserij heeft wel iets waarvan ik me kan voorstellen dat het mensen antwoorden kan geven over het leven en de dood.                                                                 Overal ter wereld hebben mensen de behoefte om het jaar dat verdreven wordt door het nieuwe jaar vaarwel te zeggen met een hoop herrie. Het is alsof de mens het voorbije jaar geen stille aftocht gunt.

Vuurwerk heeft mij nooit kunnen overhalen het zelf aan te schaffen en af te steken, ondanks z,n pracht. Maar ook ik zorg voor veel lawaai in het eerste uur van ieder nieuw jaar. Niet met explosief kruid, sigaretten, sigaren en aansteeklonten maar met muziek. Zoals Jimmy Hendrix dat deed toen 1969 verdween en 1970  z,n aantrede maakte. Negen maanden voor z,n dood.

Ik wens jullie (en de rest van de mensheid) een gelukkig nieuw jaar.

Advertentie

Read Full Post »