Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2010

Ik verkas

Het is er dan eindelijk van gekomen en heb ik de boel ingepakt en ben verhuisd. Het is niet zo dat ik nu op straat sta of in een heel ander huis ben gaan wonen. Nee, dit weblog is gewoon verkast. Een verhuizing, zeker ook deze verhuizing heeft natuurlijk nog wel wat tijd en energie gekost. Zeker voor zo,n digibeet als ik ben. Maar uiteindelijk is het gelukt. Dit logje zal dan ook het laatste zijn die ik hier plaats. Vanaf nu zullen jullie welkom zijn op m,n nieuwe stek. De naam van Passieflower is daar dan ook anders. Het heet dan : De wereld volgens Leibele. Voorlopig laat ik Passieflower nog op het wereldwijde web staan zodat iedereen nog eens terug kan kijken

Deze laatste foto is een beetje wazig geworden. Een verhuizing is nu eenmaal iets waar je toch wel wat moe wordt. En dat merk ik aan m,n zicht. Tot slot dan nog een laatste stukje muziek hier. Ik hoop jullie weer op bezoek te krijgen op m,n nieuwe stek.

Advertenties

Read Full Post »

Achter de schermen

Er zijn van die perioden in een mensenleven dat het leven even anders gaat dan waarop het gewoonlijk gaat. Zo,n periode heeft mij in z,n greep. Het is voorspelbaar, vervelend en vermoeiend. M,n dagelijkse gang langs jullie logjes heeft daar een kenmerk van. Niet iedere dag kan ik me concentreren op deze voor mij prettige gewoonte en ik laat me maar meevoeren met de stromen van emoties in het vertrouwen dat dat goed is. Een verzet daar tegen zou resulteren in een gewisse verdrinking. Toch is het niet zo dat ik helemaal tot niets anders in staat ben dan alleen me laten meevoeren met de stroom. Zo ben ik op dit moment druk in de weer met het opzetten van een  “vernieuwde Passieflower ”  . Het is iets dat ik al veel langer van plan was maar het kwam er gewoon niet van. In dat opzicht heeft het heengaan van Mannie me juist aangemoedigd het eindelijk te gaan doen. Sinds een week heb ik via een webhost een eigen webruimte waar plaats genoeg is om voor zowel Mannie als ik iets moois op te gaan zetten. Ik doe dat niet overhaast. Het oude Chinese gezegde: als je haast hebt moet je gaan zitten behoort tot het instrumentarium dat ik altijd voor mezelf gebruik ( in de meeste gevallen dan).

De ingrijpende veranderingen die zich in deze tijden voor mij afspelen vind nu ook plaats in de samenleving in dit kikkerlandje. Een moederskindje die naar verwachting zijn intrek kan nemen in het (ooit door z,n vorige bewoner in de hens laten zetten van een kamertje daar door een paar schilders) Katshuis zal hoogst vermoedelijk daar maar kort wonen. Heimwee naar z,n ouderlijk huis en z,n onervarenheid zullen dat wel bewerkstelligen. Het is dan ook te hopen dat hij er in die Haagse woning met dat verbrande kamertje heel depressief zal wonen en hij daardoor arbeidsongeschikt van zal raken.

Read Full Post »

Dia-gignooskoo

Er zat niets in de lucht. Er zat ook geen enkele waarheid in de diagnose die een Rotterdamse huisarts van achter haar bureau uit haar mouw schudde en dat telefonisch doorgaf aan een patient van haar. Een patient die ze niet op bezoek had in haar praktijk kamer en waarvan ze wist waarom. Er zat iets in haar oren of het ontbrak haar aan werklust. Misschien was haar auto op bezoek bij de APK arts voor de verplichte controle, had haar fiets plots een lekke band of was de bougie van haar snorfiets of brommer onwel geworden.

Als ze goed geluisterd had naar haar patient en ze geen enkel obstakel een obstakel vond om bij haar patient op “visite” te komen. Dan was de lijn die ergens boven de duim van de patient  en zich met een bocht naar beneden naar de pols begaf waarschijnlijk van de juiste lengte gebleken. Als ik op tijd het laatste logje van de patient  had gelezen had ik alarm kunnen slaan. Ik had de symptomen door, door eigen ervaringen. Was de ambulance uren eerder ter plekke geweest.

Als, als, als. Het zijn nutteloze gedachten, gedachten waarvan ik veronderstelde nooit last te hebben. Het is moeilijk deze gedachten zomaar uit te spreken. Moeilijk omdat het zo pijnlijk kan zijn voor hen die het dichtst bij hem stonden. Ik ben begonnen om samen met de hulp en iedeeèn van Redstar een site te creèren dat een monument zal zijn ter ere van Mannie. De webruimte is reeds aanwezig en kan ingericht gaan worden. Zo,n monument heeft Mannie verdiend.

Read Full Post »