Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Natuur’ Category

Zou Jan Peter Balkenende zich recent een zin uit een filosofisch werk van Baruch Spinoza her-innerd hebben of zou hij het per toeval gelezen of gehoord hebben?  Een zin uit Baruch Spinosa,s Tractatus Theologico Politicus die hij in 1677 schreef. Zou Jan Peter Balkenende door het eerste deel van die zin ” Als het even gemakkelijk was over gedachten te heersen als over tongen” in het tweede deel van die zin  “zou iedereen veilig kunnen regeren en zou geen enkel staatsgezag gewelddadig zijn”  het woordje “iedereen“vervangen hebben door  “ik” ?

Deze gedachte kwam bij mij op toen ik vernam dat Jan Peter Balkenende van Wouter Bos wilde dat die z,n woorden en het liefst nog ook z,n gedachten over de deelname aan de bezettingsmacht in Uruzgan voor zichzelf zou houden. Zou die Jan Peter als brokkenpiloot na z,n derde crash z,n vierde willen voorkomen door een despoot te zijn ? Zou dit despotisme vaste vorm gaan krijgen in het Nederlands Staatsbestel ? Staan we aan de vooravond van een nachtmerrie?

Voorlopig heb ik schoon genoeg van al die radio, tv en andere nieuws media. Ze komen niet verder dan het stellen van voor de hand liggende vragen en zij geven zo doende geen duidelijk inzicht in wat er zich urenlang achter de gesloten  ramen en deuren van een gebouw ergens in s,Gravenhage verbaal heeft afgespeeld. Het is niet aannemelijk dat de deelnemers aan die gesprekken ons deelgenoot willen maken van de werkelijke inhoud daarvan. Aannemelijker is dat, mocht er toch genotuleerd zijn in geschrift of op tape, het zeer spoedig verdwenen is.

Ik was in het begin van de middag weer eens langs de randen van de Oostvaardersplassen en zag dat de gansen en een hoop andere vogels weer van hun vakantie adressen zijn terug gekeerd. Sommigen slecht als tussenstop. Het gekrakeel van mensen laat hen koud. Aan de sporen die te zien waren over het steeds dunner wordende ijs zie ik dat er nog steeds reeën zijn die zich er niet door laten weerhouden om van oever naar oever te gaan. Een tocht die ze deze komende dagen veel vaker zullen maken omdat de beschutting van de bossen door de oplopende temperatuur minder noodzakelijk zal zijn voor ze om te overleven. De winter begint zo zoetjes aan te verdwijnen en maakt zodoende plaats voor een volgend jaargetij, de wereld heeft hier vier gezichten

Zonder het gebruik van een statief is het fotograferen met een telelens van die vliegende beauty,s een bezigheid dat gedoemd is om te mislukken. En dat ding had ik niet bij mij. Die plaatjes zullen wel volgen. Deze ree die ik wel zonder het gebruik van drie poten op de foto kon krijgen is in ieder geval wel gelukt. Thuis gekomen mislukte er nog iets. Èèn van m,n vaste bezoekers hier, Me,  had het gezien. Ik was begonnen aan dit logje maar moest het door iets even afsluiten. En dat ging mis zodat alleen de bovenste foto verscheen. aan de geschreven tekst was ik nog niet toe gekomen. ik dank Me dan ook voor z,n snelle reactie.

Advertenties

Read Full Post »

Onze harde schijf heeft iets dat er niet thuis hoort. Dat “iets” zorgt er voor dat de gebruikelijke snelheid waarmee het z,n werk doet een stuk minder is geworden en dat het vooral merkbaar is bij het laden van internet browsers, ongeacht of deze nu IE 8, Firefox of Google Chrome is. Het zou, dacht ik , geen probleem moeten zijn. Een kwestie van schijf controle uitvoeren en zo de fout of foutjes en mogelijke beschadigde sectoren opsporen en laten herstellen. Dus even chkdsk laten uitvoeren., een normale handeling dacht ik. Maar wanneer ik het doe krijg ik de melding dat het volume ten behoeve van de directe toegang niet te openen is. Zelfs niet wanneer ik dat via DOS als administrator probeer omdat DOS het verdomd om naar het wachtwoord te vragen. Microsoft,s  telefonische helpdesk is pas maandag weer bereikbaar dus doen we het maar even op een trage manier.

In de voorbije weken hebben een aantal paarden in de Oostvaardersplassen zich een weg gebaand over het ijs en zijn zodoende in het Oostvaardersbos beland. Ze zitten daar nu een beetje opgesloten tussen afrasteringen, wildroosters en dun ijs. Zoals ik nu dus op zoek ben naar een openening  om in het volume van de c schijf van onze computer te komen zijn deze paarden op zoek naar een opening om weer in hun grotere terratorium  van die Oostvaardersplassen te komen en mogelijk weer hun aansluiting te krijgen bij hun eerdere kudde. Ze worden er momenteel een handje bij geholpen door de boswachters van Staatsbosbeheer die een aantal wildroosters vol zand hebben gegooid naar een hek dat de toegang tot het gebied geeft. Het probleem is natuurlijk wel dat dit op een manier moet gebeuren waarbij de Hekrunderen en de paarden die de overtocht over het ijs niet gemaakt hadden niet alsnog naar het Oostvaardersbos zullen komen. Het zullen dan ook spannende dagen worden.

Gisteren hoorde ik tijdens een radio programma van de VPRO  dat over de tentoonstelling over drie generaties joden en de kampen van  Theresienstadt en Auschwitz  ging op Radio 6 een song over hoe de stad New York de zanger vermoord. Een opmerkelijke muziek keuze voor een interview met de makers van de al evenzeer opmerkelijke  multi-mediale tentoonstelling  “Auschwitz  nu, drie generaties”.  Een tentoonstelling dat feitelijk ook over een opening gaat. Van het zwijgen over de persoonlijke her-inneringen van grootouders en ouders naar de derde en ook tweede generatie na de Shoa naar het vertellen daar over.

Read Full Post »

Wit

De eerste zondagochtend van het nieuwe jaar bracht voor mij een avontuurlijke rit naar en vooral bij de Oostvaardersplassen. Avontuurlijk in die zin dat het wel spannend was of ik deze hele rit per scootmobiel kon afleggen. Het ging net, nu nog wat sneeuw en ik kan het wel schudden. Wat betreft de hoogte van de sneeuw is het nog wel te doen, maar sneeuw heeft de eigenschap dat het nogal plakt aan banden. De motor van het electrisch aangedreven voertuig moet daardoor wat meer kracht gebruiken om voort te gaan. Dit in combinatie met de lage temperatuur van deze ochtend ( lelystad gaf op dat moment -10,7 graden aan) is niet bevordelijk voor het uithoudingsvermogen van de accu,s van het voor mensen met een functiebeperking bedoelde voertuig. Maar ik hou van dit soort uitdagingen.

Met twee paar sokken aan op m,n gewone Wolkey sandalen, een thermobroek onder m,n gewone broek, kapuchone op m,n hoofd en handschoenen aan was het heerlijk genieten. Koude vingers kreeg ik alleen op de momenten dat ik mijn Pentax gebruikte om al die witte pracht die ik zag vast te kunnen leggen. Het was uitzonderlijk druk bij de observatieheuvel. Gewoonlijk kom ik er wat vogelaars tegen maar nu zwierven daar allerlij lieden rond die helemaal niet geinteresseerd waren de in vogels, vossen, reeën en ander bewoners van dit gebied. Het was het ijs dat hen trok. Persoonlijk vind ik het ijs dat de Oostvaardersplassen bieden niet het ijs dat bestemt is voor recreanten. Blijmakersveen dat in de gewone taal Almere heet  biedt genoeg bevroren sloten en plassen dat hiervoor bestemt is. De weinige ruimte die dieren hier hebben moet toch echt hun ruimte blijven, ijs of geen ijs.Het zou voor Almere een nobele daad zijn als zij de Zweedse wolven die nu voor hun leven moeten vrezen in Zweden asiel aangeboden zouden krijgen en zich blijvend mogen vestigen in en rond de Oostvaardersplassen.

Deze winter zal, als ik van de voorspellingen uitga, een grote opruiming binnen de kudden en roedels houden

Al fotograferend had ik niet in de gaten dat er een kudde paarden met een behoorlijke vaart zich een weg baande door de besneeuwde steppen van dit gebied. Ondanks de afstand die tussen die kudde en mij bestond kreeg ik ze toch goed op de geheugenkaart van m,n camera.  En ineens ontwaarde ik helemaal aan het einde van deze rennende kudde vier reeën aan die dapper de paarden probeerden bij te houden. En het verwonderde mij, doorgaans zie ik deze twee soorten niet zo dicht bij elkaar.

Èèn van mijn vaste lezers stuurde me een e-mail met de mededeling dat hij mijn weblog de laatste dagen niet in Firefox kan bezoeken, die browser gaat dan raar doen. Als er onder jullie meer zijn die daar last van hebben zou ik dat graag vernemen.

Read Full Post »

Zomaar een ontmoeting

Gisteren rond de wisseling van de ochtend naar de middag toe ging ik, zoals dat zeer regelmatig gebeurd, gewapend met m,n camera op stap. Dit keer weer naar de Oostvaardersplassen. Onderweg naar m,n lievelingsplek viel er weinig te zien. Het leek alsof ik me in een Turks stoombad bevond.  Ik hou van dit fenomeen, mist heeft iets met mij.  De dichtheid ervan en het zicht dat het je geeft heeft niets van een constante waarde. Het verschilt van plek tot plek en van afstand. Van dichtbij kun je duidelijk waarnemen dat mist net zo iets is als stoom doordat de waterdamp zich weer tot water omvormt wanneer het zich aan materie vast hecht. Op de bessen en het spinnenweb hier is dat duidelijk te zien.

Ook de kleuren die de mist het aan de wereld geeft zijn elk moment weer anders. Het licht dat de zon geeft en de dichtheid van de mist maken daar een mooie show van. Op het ene moment zat alles pot dicht en op het andere moment kreeg ik weer beelden van het tastbare te zien. Een wereld vol verrassingen.

Het overkomt mij natuurlijk niet dagelijks dat ik oog in oog met Reinaert de Vos sta. Meestal overkomt het me dat ik hem in de winter op verre afstand  rond zie struinen in de Oostvaardersplassen.  Normaal gesproken schuwen ze de mens  echt en kan het soms gebeuren dat deze, tot de hondachtige diersoort behorende beesten tot in woonwijken komen. Zoals dat wel eens in de aan de Oostvaardersplassen gelegen aangrenzende woonwijken voorkomt.

Het overkwam het mij dus toch dat ik Reinaert bijna tegen het lijf liep. Het is natuurlijk zo dat, wanneer ik hem zou willen aaien hij me de gelegenheid niet zou geven en het op een lopen zou zetten. Maar ik kon verbasingwekkend dicht bij dit dier in de buurt komen. Onvoorbereid op zo,n ontmoeting kostte het natuurlijk wel enige moeite om Reinaert heel scherp op de foto te kunnen krijgen. Scherpstellen heeft gewoon toch wat tijd nodig, tijd waarvan ik in eerste instantie dacht die niet voldoende te hebben voor deze verrassing. Gelukkig is m,n camera in staat om heel snel achter elkaar plaatjes te kunnen schieten, iets dat me nu wel heel goed uit kwam.

Dat niet alleen de wereld mistig kan zijn maar zeer zeker ook z,n menselijke bewoners is natuurlijk wel bekend. Zo hangt er bijvoorbeeld een mist boven alles wat met de Mexicaanse griep te maken heeft. Over het vaccin bijvoorbeeld, wie de producent is van dat vaccin wat hier gegeven wordt en de beschikbaarheid er van. Vandaag start de inentings campagne maar onze vorstin had deze al veel eerder dan dat de volkse gerechtigden het krijgen. Wij weten dat omdat zij het zelf heeft verteld. Ab Klink zweeg daar over. Ook mijn huisarts zweeg over informatie over de samenstelling en de fabrikant. Vorige week kreeg ik twee copietjes van haar over het te geven H1N1 vaccin, slecht van kwaliteit en bovendien in het Engels. Maar ja, dat laatste is natuurlijk geen probleem voor mij. Het copietje gaf in ieder geval wel de producent en dus de naam weer van het vaccin. Voor hen die er in geinteresseert zijn kan ik dus hier verklappen dat de overheid gekozen heeft voor Focetria, dat spul dat die omstreden adjuventen bevat.

Read Full Post »

Zo,n landschap zoals hier is een plek waar ik van hou. De rust die het uitstraalt is minder rustig dan je zult denken. Het wemelt daar van geluidsbronnen die  konstante veranderingen teweeg brengen in de luchtdruk. De mens is hier niet de grootste geluidsbron, verre van dat zelfs. Het zijn de dieren, het water, de regen, het onweer, de bladeren van de bomen en de wind die zich hoorbaar maken. Wil je deze geluiden werkelijk horen dan is het niet voldoende om alleen je oren te gebruiken. Er is nog voldoende aan geluiden in je hoofd die hun best doen om het  “buitengeluid”  buiten te houden. Zoals bij mij dat gebeurd wanneer ik me niet voldoende zou concentreren op dat buitengeluid. Flarden van muziek, teksten en gedachten zijn wel eens in een opdringerige bui, in competitie als het ware met het buitengeluid. Ik moet me daarom nog wel eens inspannen om dat buitengeluid binnen te laten komen. Het gaat mij gelukkig gemakkelijk af.

Winkelstraten, supermarkten, wachtkamers, cafe,s ( op de Pilsner Club in Mokum na) restaurants en in de zalen van begraafplaatsen en crematoria zul je die stilte van het buitengeluid niet vinden. Het heeft er alle schijn van dat de mens niet buiten z,n eigen geluid kan. Het is muziek die doorgaans de boventoon voert. Als plaatsvervanger van het menselijk gebrek aan het vermogen werkelijk te kunnen communiceren met elkaar zonder ruzie te maken. Muziek maakt blij, verbroederd, ontroerd en troost. Op bestelling te verkrijgen.

Doordat de mens zo overdonderend vaak in aanraking komt met geluid dat door technologie voor ons hoorbaar wordt gemaakt heeft de mens iets heel waardevols verloren. Geluid wordt tegenwoordig op z,n technische aspecten beoordeeld. Als ik niet zo zou hebben opgepast en me niet hebben geconcentreerd op de verbluffend goede akoestische kwaliteit van de natuurlijke buitengeluiden had ik veel moois mis gelopen. Mijn oren zijn verwend door de geluidskwaliteit die Wisseloord mij bracht. Verwend wat techniek betreft. Wisseloord heeft mij geleerd dat het voor zeer getrainde oren, die van klassieke voorbeelden als Herbert Von Karajan bijvoorbeeld niet mogelijk was om een verschil in analoog en digitaal geluid te kunnen onderscheiden. Het was een grote ontdekking voor de muziek industrie om dat vast te kunnen stellen bij het begin van de CD. Het bleek niet noodzakelijk om alle oude opnamen opnieuw op te gaan nemen voor de CD.

Mijn oren leven op wanneer ik naast het buitengeluid ook nog technisch onvolmaakt geluid hoor. Ik hou daar van. Zoals deze opname van Nico met de Velvet Underground mij geeft. Luister maar.

Read Full Post »

Vanochtend haalde ik, zoals ik dat heel vaak doe, een frisse neus aan de rand van de Oostvaardersplassen. Als verstandig man nam ik dit keer niet alleen m,n camera met de daarbij behorende objectieven en genoeg power mee maar ook kleding die, als het nodig is, mij droog houden. En het was dus ook wel eventjes nodig. Ondanks dat het weer zich nu weer manifesteert met aanmerkelijk koelere temperaturen dan een week geleden valt dat nog niet af te zien aan de grote hoeveelheid vlinders en andere vliegers die ik in dit gebied tegen kom. Zo kwam ik deze ochtend deze overijverige aardhommel tegen die samen met z,n makkers het nog aardig druk had om het nog aanwezige stuifmeel van de distels en nog wat andere bloemen op te slaan. Ik bedacht me dat ik eigenlijk bitter weinig meer weet van deze beestjes dan dat ze rond februari al aktief worden en uit gaan vliegen uit hun onderkomens. Dat die onderkomens tot wel een meter onder de grond zitten en zich meestal in de gangen van muizen en mollen bevinden. Gekraakte woningen als het ware. En dat die woningen, in de volksmond nesten genaamd, door de koningin bekleed worden met mos en wat ander materiaal. Dat ze soms ook hun woningen bouwen in stallen en hooimijten. Dat ik weet dat zo ongeveer 14 tot 17 mm lang zijn en een spanwijdte van ongeveer 30 tot 35 mm hebben. Hoe oud deze bezige vliegertjes kunnen worden is mij niet bekend.

Er zijn grote volksstammen van de menselijke soort die deze aardhommels gewoon voor beien verslijten. Dat ze het verschil absoluut niet kennen. Niet zo verwonderlijk ook als je je bedenkt dat het geven van sexuele voorlichting door deze grote groep mensen vergeleken wordt met een verhaaltje over de  “birds and the bees“.

Read Full Post »

Muziek en de seizoenen

Muziek heeft heel veel van z,n oorspronkelijke bedoelingen kwijt geraakt in de laatste honderd jaar. Het gebeurde niet plotsklaps natuurlijk want zo,n ontwikkeling gaat nju eenmaal traag. De seizoenen bijvoorbeeld hebben, in tegenstelling tot lang vervlogen tijden, niet meer zo,n prominente betekenis in de muziek. Ik denk dat Anthonio Vivaldi èèn van de laatste componisten was die nog het belang van de seizoenen in de muziek inzag.Hij componeerde immers nog  “Le Quattro  Stagioni”  ofwel de Vier Seizoenen. Het schoot mij, toen ik  daarover gisteren nadacht (het was immers het begin van de herfst en een wisseling van de seizoenen), te binnen dat een groot gedeelte van India geen vier maar drie seizoenen telt. Een moesson klimaat dus. Het koele van oktober tot februari, het hete van maart tot juni en het regenseizoen van juli tot september. De klassieke Indiase muziek is de Raga. Traditioneel waren deze Raga,s geschreven voor de tijden van een dag, de ochtend, middag of avond. en voor de seizoenen. Bij het intreden van hun derde seizoen, die van de regenbuien ofwel de monsoen, horen de avond raga,s. Als je dus hierop klikt kun je er wel wat van horen. Als je wilt tenminste, want ieder heeft natuurlijk z,n eigen smaak.

Read Full Post »

Older Posts »