Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Persoonlijk’ Category

Achter de schermen

Er zijn van die perioden in een mensenleven dat het leven even anders gaat dan waarop het gewoonlijk gaat. Zo,n periode heeft mij in z,n greep. Het is voorspelbaar, vervelend en vermoeiend. M,n dagelijkse gang langs jullie logjes heeft daar een kenmerk van. Niet iedere dag kan ik me concentreren op deze voor mij prettige gewoonte en ik laat me maar meevoeren met de stromen van emoties in het vertrouwen dat dat goed is. Een verzet daar tegen zou resulteren in een gewisse verdrinking. Toch is het niet zo dat ik helemaal tot niets anders in staat ben dan alleen me laten meevoeren met de stroom. Zo ben ik op dit moment druk in de weer met het opzetten van een  “vernieuwde Passieflower ”  . Het is iets dat ik al veel langer van plan was maar het kwam er gewoon niet van. In dat opzicht heeft het heengaan van Mannie me juist aangemoedigd het eindelijk te gaan doen. Sinds een week heb ik via een webhost een eigen webruimte waar plaats genoeg is om voor zowel Mannie als ik iets moois op te gaan zetten. Ik doe dat niet overhaast. Het oude Chinese gezegde: als je haast hebt moet je gaan zitten behoort tot het instrumentarium dat ik altijd voor mezelf gebruik ( in de meeste gevallen dan).

De ingrijpende veranderingen die zich in deze tijden voor mij afspelen vind nu ook plaats in de samenleving in dit kikkerlandje. Een moederskindje die naar verwachting zijn intrek kan nemen in het (ooit door z,n vorige bewoner in de hens laten zetten van een kamertje daar door een paar schilders) Katshuis zal hoogst vermoedelijk daar maar kort wonen. Heimwee naar z,n ouderlijk huis en z,n onervarenheid zullen dat wel bewerkstelligen. Het is dan ook te hopen dat hij er in die Haagse woning met dat verbrande kamertje heel depressief zal wonen en hij daardoor arbeidsongeschikt van zal raken.

Read Full Post »

Dia-gignooskoo

Er zat niets in de lucht. Er zat ook geen enkele waarheid in de diagnose die een Rotterdamse huisarts van achter haar bureau uit haar mouw schudde en dat telefonisch doorgaf aan een patient van haar. Een patient die ze niet op bezoek had in haar praktijk kamer en waarvan ze wist waarom. Er zat iets in haar oren of het ontbrak haar aan werklust. Misschien was haar auto op bezoek bij de APK arts voor de verplichte controle, had haar fiets plots een lekke band of was de bougie van haar snorfiets of brommer onwel geworden.

Als ze goed geluisterd had naar haar patient en ze geen enkel obstakel een obstakel vond om bij haar patient op “visite” te komen. Dan was de lijn die ergens boven de duim van de patient  en zich met een bocht naar beneden naar de pols begaf waarschijnlijk van de juiste lengte gebleken. Als ik op tijd het laatste logje van de patient  had gelezen had ik alarm kunnen slaan. Ik had de symptomen door, door eigen ervaringen. Was de ambulance uren eerder ter plekke geweest.

Als, als, als. Het zijn nutteloze gedachten, gedachten waarvan ik veronderstelde nooit last te hebben. Het is moeilijk deze gedachten zomaar uit te spreken. Moeilijk omdat het zo pijnlijk kan zijn voor hen die het dichtst bij hem stonden. Ik ben begonnen om samen met de hulp en iedeeèn van Redstar een site te creèren dat een monument zal zijn ter ere van Mannie. De webruimte is reeds aanwezig en kan ingericht gaan worden. Zo,n monument heeft Mannie verdiend.

Read Full Post »

Mooi, zonnig en warm weer heeft het effect dat het tal van bijwerkingen veroorzaakt. Mensen worden er vrolijk van, krijgen er korte lontjes van, worden loom en rustig, voelen de behoefte om veel kabaal te maken en vinden zomaar plots een ander heel erg lief. Mooi weer wordt in de literatuur en in de muziek vaak lyrisch beschreven. Als het mooie weer greep op je gekregen heeft ontkom je niet aan èèn van deze bijwerkingen. Verzet daar tegen is zinloos. Wetenschappers zijn soms ijskoude kikkers en zijn slechts geinteresseert in het  “waarom” van deze emotionele gevoelens. Ze blijven steken in de wetenschap die ze hebben opgedaan van hormonen en neurotransmitters. Het heeft een haast sadistische trek veroorzaakt bij die meeste wetenschappers om het zorgeloos genieten van verliefdheid  door hun kille, rationele verklaringen over het hoe en waarom te vernietigen.

Gedragswetenschappers, waaronder die waar ik het hier over had, hebben hun nut voor politici en economen. Met hun theorietjes en bevindingen kan flink geld verdiend worden. Het psychisch welbevinden van de mens in deze tijd is van directe invloed op de economie. Depressies, schizofrenie, psychoses en verslaving bijvoorbeeld wordt door menig politicus gezien als een storende factor voor het financiële welbevinden van vooral de hogere klasse. Het is een kostbare zaak om psycho-therapie aan te bieden en werkgevers zitten met arbeidskosten die niet ingevuld worden maar alleen Euro,s kosten. Psycho-therapie moet tegenwoordig snel  gebeuren. Riagg,s en de GGZ mogen van de politiek (en dus de zorgverzekeraars)  alleen nog maar de meest snelle en goedkoopste vorm van psycho-therapie aanbieden. De Rationele Emotieve Training ( RET) is het toverwoord. Naast het toepassen van deze RET therapie zijn de wetenschappers vooral bezig met het zoeken naar de invloed van hormonen en neurotransmittors die van invloed zijn op het psychisch welbevinden van de mens. Die stofjes in ons brein die van invloed zijn op ons geluks-gevoel zijn tegenwoordig in beeld gebracht en wordt op grote schaal door de pillen industrie op grote schaal geproduceerd. Seroxat en andere soorten worden in grote hoeveelheden door de strot van de mens gedouwd. En daarmee zijn ondergang.

Read Full Post »

Er bestaan mensen die smoezen verzinnen om zich uit vervelende situaties te lullen waarin zij zichzelf hebben gemanoeuvreerd. Naast velen onder hen die terecht stonden voor de rechters in de Nürnberger Prozessen heb je nu bijvoorbeeld ook  Radovan Caradzic. Hij heeft verzonnen dat het hoge tempo van zijn proces door de rechters van het Joegoslavië-tribunaal zo hoog is dat het z,n gezondheid zal schaden. Ook ik, ik geef het maar toe, heb als Amsterdams schooljongetje, die welbekende Mokumse smoes gehanteerd dat de brug open en  ik lopend was zodat die brug voor mij gesloten was. Smoesjes verzinnen is iets dat je als kind  jezelf aanleert om aan de toorn van anderen te kunnen ontkomen. Het aanleren van zo,n gedrag doe je omdat je de voorbeelden daarvoor krijgt aangereikt door de volwassenen in je dichte omgeving. Je ouders bijvoorbeeld die je vertellen dat ze geen tijd hebben voor je omdat ze belangrijkere dingen hebben te doen dan om even tijd aan je te besteden. De krant of een boek lezen, een kletspraatje houden via de telefoon met een rot tante of even praten met de buurman blijkt ineens zo,n gewichtige zaak dat hen de tijd ontneemt om gewoon even een antwoord te geven op een voor jouw gewichtige en belangrijke vraag en het overduidelijk is dat ze gewoon geen zin hebben in je vragen. Een simpel ja of nee antwoorden vinden ze even moeilijk en dat durven ze dan niet toe te geven. In de nu aangebroken verkiezings periode kunnen we ons dan ook weer geconfronteerd zien met de smoezen van politici die zich uit netele posities proberen te lullen, in de hoop dat de kiezers gewoon een stelletje kinderen zijn die de smoezen pikken.

In de afgelopen negen dagen die tussen het overlijden en de crematie van Mannie zat ben ik op bepaalde momenten geconfronteerd met volwassenen die zich bedienden van smoesjes om zichzelf vrij te pleiten van hun ondoordachte en soms verschrikkelijke reacties. Een naaste  bloedverwant van hem  die gewoon op vakantie ging en de smoes verzon dat ze alleen naar zijn crematie zou komen als een ander ook kwam.

Read Full Post »

Vroeg in de ochtend

Het was vroeg in de ochtend van donderdag 17 oktober 1963 dat ik, net nadat ik de kapel van een internaat had verlaten, aan tafel zat in de eetzaal om aan mijn ontbijt te beginnen. De “hoofdpater”  liep naar de tafel waar ik zat totdat hij bij mij stond. Hij had me iets te vertellen en ik moest even met hem mee naar zijn fraaie werkkamer. Daar vertelde hij mij dat ik zo snel mogelijk naar huis mocht. Het waarom moest ik van mijn ouders horen en hij gaf mij daartoe de hoorn van de oude zware en zwarte bakeliete  telefoon. Mijn moeder was die nacht van haar negende kind bevallen.

Het was vroeg in de ochtend van dinsdag 11 mei 2010 dat mijn tweelingzus mij belde met de mededeling dat mijn broertje in die nacht plotseling, onverwacht, was overleden. Jurgen Leo Frozen  Mannie, ik noem al je namen ook al moet ik nog steeds aan die laatste drie wennen, ik hou van jou en zal je ontzettend missen. Ik ben je enorm dankbaar voor al die zaadjes die zich in mij en vele anderen hebben vastgezet in de her-inneringen aan jou en al die mooie kunstwerken die je nu hebt achter gelaten. Ik zal jou nooit vergeten.

Read Full Post »

Tuin der Lusten

De totale lengte die tussen de plek waar m,n liefste en ik wonen en de plek die vlakbij de Duitse grens ligt en waar een groepje jongens nu als volwassen mannen bij elkaar kwamen om hun oude wonden met elkaar te delen die ze opliepen door de misplaatste liefde die sommige paters hen opdrongen was voor ons beiden te lang, in tijd gemeten, om dat per Valys-taxi af te kunnen leggen. M,n lief zou dagen nodig hebben om van zo,n rit, heen en terug, bij te komen. Er zijn nu eenmaal van die simpele dingen die voor een mens met een functie-beperking praktisch onuitvoerbaar blijken te zijn. Zo,n taxi ritje mag, gezien de afstand, 105 kilometer heen en 105 kilometer terug, daar twee keer tussen 1 uur en 29 minuten en 2 uur en 58 minuten over doen. Zo,n zes uur reistijd, als het tegen zit, is nu eenmaal te lang.

We zijn die dag gewoon verder gegaan met het uiterlijk van onze tuin een zo natuurlijk mogelijke vorm te geven. Een proces dat nogal wat tijd vergt omdat Moeder Natuur het grootste werk heeft moeten doen en daar jaren voor nodig had. Coniferen die eerst jaren moesten groeien om dikke stammen te kunnen ontwikkelen die wij vervolgens kunnen gebruiken als natuurlijke palen waar klimrozen en andere klimmers tegenaan kunnen groeien, als een natuurlijke afscheiding tussen onze tuin en die van onze buren. Een meegebracht vlierbessenzaadje dat door een vogel jaren geleden was uitgepoept, vlak naast de gevel bij onze slaapkamer dat zich door alle jaren heen heeft kunnen ontwikkelen tot een heuze vlierbessenstruik. Een tuin waarin de pit van een appel zich de vorm van een boom heeft aangemeten en waar een speciebak rietsoorten bevat waar watermunt groeit dat ik ooit in 1975 uit de Sloterplas in Amsterdam heb meegenomen en nu nog steeds leeft. En waar tal van andere wilde planten hun plekjes in vrijheid vinden en zo de vormen in de tuin bepalen. Aan de hand van deze op natuurlijke manier ontstane vormen willen wij een terras aanleggen met als enige beperking dan van de vaste plek onder het zonnescherm dat ik met behulp van een vriend een paar maanden terug geplaatst heb.

Zo bezig zijn in onze tuin maakt dat m,n her-inneringen aan die vrome, machtswellustige pedofiele paters die mij als jonge adolescent enige jaren in hun wurgende sadistische klauwen hielden en zo op hun manier mijn manier van leven vormden zich ontrukt uit het stadium van een niet te behappen ervaring. En kreeg ik de associatie tussen onze tuin en die van De tuin der lusten zoals dat gezien werd door Jheronimus Bosch.

Sinds de afgelopen dagen stromen de e-mails binnen van  “mede slachtoffers”  en ook dat helpt om een vinger achter de ongrijpbare  segmenten van m,n  “zijn”  te kunnen leggen. Het is te hopen dat al deze verhalen er uiteindelijk toe bijdragen dat de Rooms-Katholieke Kerk verantwoording af zal moeten leggen voor de rechter ondanks het verjarings termijn dat nu de daders beschermt.  Dat het zelfs voor de van pedofilie veroordeelde  Ierse Priesters niet meer mogelijk zal zijn om hier in Rotterdam en elders weer doodleuk met kinderen aan de slag kunnen gaan omdat het Openbaar Ministerie over hen mild oordeelde omdat zij hier nog niet in de fout waren gegaan. Uiteindelijk faciliteerde en faciliteerd de overheid nog steeds het sexueel misbruik van kinderen dat door een aantal van hen die verantwoordelijk zijn voor de zorg over hen begaan.

Read Full Post »

Zo stil als het hier op mijn weblog is is het niet meer in het Europees luchtruim en het benaderd de herrie dat zich in het hoofd van een groot gedeelte van de 322 Nederlandse Rooms-Katholieke internaat jongetjes en nog velen meer in de rest van de wereld afspeelt. Zo als een vulkaan in Ijsland de wereld in verbijstering bracht, zo brachten tal van Roomse geestelijken menig onstoffelijk deel van levende wezens in verbijstering. Niet alleen de slachtoffers van het sexuele , geestelijke en lichamelijke geweld dat kloosterlingen en tot priester gewijdde kloosterlingen, parochievicarissen, bisschoppen en een paus maar ook al die anderen die een onlosmakende band hebben en hadden met de eerste gemeenschap van de volgelingen van Jezus van Nazareth.

De wereld van die internaats-genootjes is een arena van strijdende zielen geworden. Het verhaal van hen die op die internaten te maken hebben gekregen met de verkrachting van hun veiligheid wordt door die anderen die dat niet is overkomen in twijfel getrokken en zelfs ontkend. Op de gastenboeken op internet van oud internaats-genoten is het censureren van “bekentenissen” door de beheerders er van  gemeengoed  geworden. De lange arm van het Vaticaan maakt overuren. De moderne defotie van de in 1340 geboren Geert Grote dat het begin inluidde van de scheuring van de Katholieke Kerk lijkt aan een rivivel begonnen te zijn. De teksten van kerkliederen  die geschreven zijn door een Nederlandse theoloog en ex Jezuiet, Huub Oosterhuis, zijn ineens verboden door het Vaticaan met de hulp van een groot deel van de  Nederlandse Bisschoppen.

Het is schokkend om te zien hoe het kleinste onafhankelijke staatje ter wereld, Status Civitatus Vatacanae , beter bekend als Vaticaanstad zijn eigen rechtsregels kan uitvoeren buiten z,n eigen staat. Dat het in staat is om binnen andere staten eigen baas te kunnen spelen en de rechtsregels van die andere staten gewoon naast zich neer kan leggen. En dat het sinds 1 januari 2009 het Italiaans Recht dat gehanteerd werd in Vaticaanstad vanaf dat moment eerst goedgekeurd moet worden door de rechtelijke Macht van Vaticaanstad alvorens het er de status van rechtsgeldigheid verkrijgt.

Aanstaande zaterdag ga ik, bij leven en welzijn, naar een grensdorpje in het oosten van het land om er met een aantal “lotgenoten” te praten over onze ervaringen met de pedofiele neigingen van de paters  van de Salesianen van Don Bosco .

Er is een initiatief genomen, door wie precies weet ik niet, dat ik van harte steun. Het heet “Childgate”, dat een Europese petitie zal zijn. ik hoop dat jullie die willen ondertekenen en doormailen  naar  childgate@gmail.com  .  De tekst van die petitie is:

Een Europese petitie!

Bij deze roep ik het Europees Parlement op om alles in het werk te stellen waardoor opdracht gegeven kan worden aan Eurojust om een diepgaand onafhankelijk onderzoek uit te gaan voeren naar de aard en omvang van seksueel misbruik, fysiek en psychisch geweld door vertegenwoordigers van kerkelijke organisaties binnen de lidstaten van de Europese Unie.

De doelstelling van dit onderzoek dient verder te gaan dan het louter en alleen in kaart brengen van dergelijk misbruik en geweld maar dient ook de mogelijkheid te onderzoeken, in combinatie met de bijhorende aanbevelingen, hoe bij al dit soort van misstanden kerkelijk recht ondergeschikt is en blijft aan civiel recht en strafrecht binnen alle lidstaten van de Europeese Unie. Een en ander zonodig in samenhang met inhoudelijk uitgewerkte aanbevelingen tot supranationale wetgeving, zonder verjaringstermijn.

Naam:

Woonplaats:

Land:

Read Full Post »

Vlak bij Artis in Amsterdam stond een theater dat men in de loop der jaren verschillende namen heeft gegeven. Het Artis Theater, De Hollandsche Schouwburg en de Joodse Schouwburg. Zo kende dit theater ook verschillende perioden in de tijd dat het als theater fungeerde. In die eerste periode traden er artiesten op van welke afkomst dan ook. Daar kwam een einde aan toen de Duitsers dit theater alleen nog maar toegankelijk wilde hebben voor joods publiek en joodse artiesten. Tot op het moment dat het voor diezelfde artiesten en het joodse publiek plots geen theater meer was. Nog nooit eerder was het er zo propvol. Lang verbleef men er in de meeste gevallen niet, treinen vervoerden het “publiek” naar het Drentse Hooghalen waar een kamp stond dat bekend werd als Westerbork. Het publiek mocht daar weer eventjes verblijven. Niet dat ze er zonder entertainment zaten, ook daar werd muziek en theater gemaakt. De reis was echter nog niet ten einde gekomen, van daar uit vertrokken er 19 treinen naar Sobibor en vele andere treinen naar Auschwitz en nog een aantal plaatsen. Vandaag werd er in die Hollandsche Schouwburg (dat nu de functie van museum en herinneringplek heeft) het jaarlijks terug kerende Jom Ha Shoa gehouden. Dit jaar heb ik er ineens een raar gevoel bij gekregen. Er is namelijk iets dubbels gebeurd. De waarnemend Burgemeester heeft er een toespraak gehouden, iets dat iedere Amsterdamse burgemeester nu eenmaal doet. De waarnemend Burgemeester, Lodewijk Asscher, kan er natuurlijk niets aan doen, de zonden van zijn vader en diens vaders kleven nu eenmaal niet op hem. Toch was een verwant familielid van hem ten tijde dat de Hollandsche Schouwburg de verzamelplek voor te deporteren joodse medeburgers was èèn van de drie voorzitters van de Joodschen Raad. Een raad die het voor de Moffen wat makkelijker maakte om een einde te maken aan het joodse leven in Nederland

Mijn vader heeft er samen met z,n broertjes, zus en ouders in gezeten, in de Hollandsche Schouwburg, en zijn op miraculeuze wijze terug gestuurd naar huis en hebben de trein gemist. De maker van het kunstwerk is van Zinivi Tolkatchev en het hangt in Yad Vashem. De muziek is mede gespeeld door een Duits-Joodse immigrant die ten tijde van de bezetting ook in de Hollandsche Schouwburg verbleef en er hoogst waarschijnlijk heeft opgetreden.

Read Full Post »

In de negentiende eeuw begon het leven van de bewoners in Europa “dramatisch” te veranderen. De komst van de stoommachines, landbouw-werktuigen zoals sterk verbeterde ploegen en tal van machines die het handwerkmatige proces om producten te vervaardigen hebben ervoor gezorgd dat er een massale verstedelijking optrad. De sociale struktuur waarin de mens zich thuis voelde voldeed niet meer aan de veranderde leefstijl. Nieuwe kennis verdrong de eeuwen oude kennis die men van het leven had. Stedelingen begonnen te vergeten hoe het leven op het land was. Hoe het plantaardig en dierlijk voedsel geproduceerd werd. Welke wisselwerkingen er waren tussen het dierlijk leven buiten de weiden en akkers en dat wat er in leefden. Men vergat dat de natuur door alles dat zich daar in bevond in stand gehouden werd. Het wild bracht essentiele meststoffen vanuit het bos naar de weiden en akkers en andersom. Die wisselwerking hield eeuwenlang  de differsiteit en kwaliteit van het eco-systeem in stand. de mechanisatie van de landbouw en veeteelt bracht daar een dramatische verandering in teweeg. De grootschaligheid van het boeren was eengrote uitputtingsslag voor de kwaliteit vande landbouwgronden. Prikkeldraad als afrasteringen maakte een einde aan de natuurlijke groenwallen die tussen de landbouw percelenstonden. De natuurlijke vijanden van schadelijke insekten voor de gewassen verdwenen daardoor in aantallen en soorten. Chemische bestrijdingsmiddelen deden hun intrede.

Creshes waren niet nodig in het leven van gezinnen. Vaders en moeders woonden op de boerderijen van hun vaders en moeders. Die vaders en moeders voedden de kinderen van hun kinderen op zodat er een systeem bestond dat de continuiteit van zorg en arbeid, en dus inkomen, mogelijk maakte doordat de ouders van de kleinste kinderen konden werken op het land en in de stallen. Iedereen had z,n funktie. Het gebruik van gevaarlijke stoffen in de landbouw en industrie is het alternatief geworden om er voor te zorgen dat men brood op de plank krijgt. Het menselijk leven wordt kunstmatig verlengt omdat het tegenwoordig tal van industrieën in stand houdt

Er zijn sinds het weg vallen van deze oude sociaal-economische structuren nieuwe alternatieven uitgevonden. Maar deze nieuwe alternatieven zoals het pensioen en de zorg missen de flexibiliteit die nodig is om probleemloos te kunnen werken.  Het is afhankelijk geworden van de economische werkelijkheid, de beschikbaarheid van kapitaal om het te kunnen bekostigen. De mens heeft zich aardig in de nesten gewerkt. De keuzes die politieke partijen maken om te redden wat er nog te redden valt mist creativiteit en is gebaseerd op het egoisme van de politieke kleur. Het leven zoals zich dat afspeelt binnen de kamers van de politieke partijen, de Tweede en Eerste Kamer en op de kamers van de werkgevers en werknemers hebben het karakter gekregen van een kippenhok, het gekakel is oorverdovend. Het luidt het einde in van een tijdperk.

Read Full Post »

Geert, blond met blauwe ogen, is zoals het gezegde is: een dom blondje. Zijn gedachten over de samenleving, over integratie en religie getuigen niet van enige kennis van sociologie. Hij weet dus niets van het menselijk gedrag in relatie met hun sociale omgeving. Dat komt, vermoed ik, doordat hij weinig van het menselijk gedrag kent, weinig ook van sociale structuren. Zijn stromannen in de gemeente Almere zijn al niet veel beter. het is dan ook niet zo verwonderlijk dat zij, gezamelijk als PVV, de kiezers op een nog nooit zo grove wijze hebben bedrogen. Hun gebrekkige kennis van de maatschappij, met alles wat daarmee samenhangt, doet hen de das om. Verantwoording nemen voor het besturen van een stad als Den Haag of Almere is een stapje te ver gebleken voor die heren en dames.

Neem nu eens de kennis die zij hebben van de samenstelling van de Almeerse bevolking. Aan de hand van statistieken kunnen ze nog wel een beeld krijgen hoeveel autochtonen en allochtonen er in die stad wonen. Maar over de sociale en psychische achtergronden van de Almeerse bevolking weten zij absoluut niets. Ze raaskallen wat dat betreft er lustig op los. Zonder blikken of blozen weten ze heel zeker dat er lang niet zoveel verslaafden met een psychiatrisch ziektebeeld in deze stad wonen als dat wordt genoemd door Kwintes, een organisatie die voor een groep van 29 psychiatrisch gestoorde verslaafden een opvanghuis willen realiseren in het centrum van deze stad. De stromannen en vrouwen van Geert denken dat Kwintes het overgrote gedeelte van die 29 verslaafden wil importeren naar dat geplande “spuithotel” in Almere.

Zo op het eerste gezicht zie je natuurlijk niets dat zou kunnen wijzen op het bestaan van een grote groep verslaafden met een psychiatrisch ziektebeeld als je zomaar een snapshot maakt op een regenachtige middag ergens in het centrum van deze stad. Je moet gewoon iets verder kijken dan je neus lang is. Dat is zeker van belang als je een stad wenst te besturen. Het is niet zo,n spuithotel dat de nodige overlast in deze stad zal veroorzaken maar juist de PVV.

Read Full Post »

Older Posts »