Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juli, 2007

De verbeelding op dinsdag

Het Britse leger in Noord Ierland zal vanaf vanacht geen rugdekking meer bieden aan de Noord Ierse Politie. Sterker nog, London haalt de meeste militairen terug. Misschien wel voor Irak en Afghanistan of voor hulp bij overstromingen in het Britse thuisland. De inspanningen van de Britten, de DUP en Sinn Fein blijken serieus te zijn. Het beeld van Northern Ireland zal langzaam maar zeker gaan lijken op die van de Irish Republic. Voorlopig zullen er nog heel veel Noord Ierse mannen, vrouwen en kinderen zijn die iedere dag en nacht de traumatische beelden zien en herbeleven. Zij zullen nog wel een tweede en derde generatie voortbrengen, geinfekteerd met hun demonen . Zoals James Joyce schreef:

I hear an army

 

I hear an army charging upon the land,

And the thunder of horses plunging; foam about their knees:

Arrogant, in black armour,behind them stand,

Disdaining the reins, with fluttering whips, the Charioteers.

 

They cry into the night their battle name:

I moan in sleep when I hear afar their whirling laughter.

They cleave the gloom of dreams, a blinding flame,

Clanging, clanging upon the heart as upon an anvil.

 

They come shaking in triumph their long grey hair:

They come out of the sea and run shouting by the shore.

My heart, have you no wisdom thus to despair?

My love, my love, my love, why have you left me alone?

Advertenties

Read Full Post »

De oudjes van de rekening

Er is een spreekwoord dat de positie uitdrukt van kinderen die door volwassenen gedwongen zijn een hoge prijs te betalen voor de negatieve gevolgen van het handelen van die volwassenen. Het zijn de kinderen van de rekening. Het is een niet benijdenswaardige positie. Egoistisch denken en handelen van de volwassenen is de oorzaak. Dat betekent ook dat het een kwetsbare groep is die doorgaans de dupe wordt van dat egoisme. Een andere “kwetsbare groep” zijn de ouden van dagen. Onze opa,s en oma,s zo gezegd. En ook die dreigen het kind van de rekening te worden. In de voorgaande kabinetten van Jan-Peter werd daar de basis voor gelegd. De oudjes werden voor de toekomst te duur. De leeftijdsgrens voor het recht op de AOW moet omhoog, ouderen moeten gewoon langer doorwerken en blijvend meebetalen aan de oudedagsvoorzieningen zoals de AOW en tal van andere voorzieningen. En het bleef niet alleen bij het verschuiven van de leeftijdsgrens. Ook de voorzieningen zijn aangepakt. Hulpmiddelen, bedoeld om het mogelijk te maken zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen leven en wonen worden fors ingeperkt. Vervoersvoorzieningen in het kader van de WVG/WMO zijn beslist niet meer adequaat te noemen. De professionele thuiszorg is ineens wegbezuinigd. Rond 1924/1925 schreef een kortstondig gedetineerde Oostenrijker die wat later diepe wonden zou achterlaten in Europa de volgende woorden: wanneer de kracht, om zijn eigen gezondheid te verdedigen, niet meer aanwezig is, is het in deze wereld van strijd ook met het recht op leven gedaan. Dit betekende het begin van Hitler,s Euthanasie programma.

Politieke partijen struikelen bijna over elkaar over de kosten die ze over hebben voor de voorzieningen voor de zwakken in de samenleving. En ze blaten de volgende onzinnige drijfveren: het moet zo zuinig mogelijk, het is niet de taak voor de overheid, nog liever de zwakken laten kreperen dan compromissen sluiten. Ondertussen zijn de oudjes de kinderen van de rekening geworden. Niet alleen in Nederland, het is zelfs tot ver onze onze grensen te horen. En het blijft daar niet bij, er is zelfs een op afkomst gebaseerde indeling bij gekomen.

De afbeelding is gemaakt door Aart Veldhoen.

Read Full Post »

Slopen voor een bierbrouwer

De stad van Rembrandt van Rijn is door velen geschilderd en door velen bezongen. Het is een stad die om de haverklap wordt opengebroken. Het is een stad met een dode haven. Een stad met geamputeerde buurten. Een stad met kapsones. Een stad waar homosexuelen gemolesteerd worden. Een stad vol tasjesdieven. Het is een stad die niet zuinig is op zichzelf. Het is een stad die in handen is van mafiose vastgoedspeculanten. Een stad die gegijseld is door de juppen van de grachtengordel. Het is die stad aan de Amstel die z,n hart  sloopt  ,de stad waar ik vroeger nieuwe palen onder z,n huizen heb gezet. Zoals in de Amstelstraat. Wat overblijft zijn mijn herinneringen aan deze stad, mijn stad. De  afbeeldingen  die er gemaakt zijn van z,n echte uiterlijk en de   liederen   die over hem gemaakt zijn.  De stad die nu weer eens gesloopt wordt door een  bierbrouwer  die z,n naam aan deze stad heeft opgehangen.

Read Full Post »

De toekomst voor de oudjes

Wij leven steeds langer en hebben daarom behoefte aan steeds meer zorg. Ouderdomskwaaltjes die vroeger ons einde betekenden vormen tegenwoordig slechts hindernissen. De medische industrie heeft ervoor gezorgd dat de opa,s en oma,s steeds langer mee gaan. Dat kost natuurlijk wel heel veel geld. Omdat het aantal levende opa,s en oma,s steeds groter wordt gaat het een probleem worden. Het evenwicht tussen de mensen die werken en niet werken is verloren. Funktioneerde de maatschappij vroeger door een evenredige verdeling in taken, ( volwassen kinderen zorgden voor het levensonderhoud en de oudjes verzorgden de kinderen) tegenwoordig kan dat niet meer. Vaders en moeders werken en betalen met het geld dat ze daarmee verdienen de verzorging van zowel hun kinderen als van hun ouders. Omdat mensen steeds langer in leven blijven en er steeds minder nieuwe mensen bijkomen wordt de verzorging van onze opa,s en oma,s een groot probleem. Een probleem dat zeker niet alleen een financiele is. We komen helpende handen te kort. Gelukkig zijn we zo ver dat we ook de verzorging kunnen automatiseren. En daarvoor hebben ze in Engeland de   “Inteligent Homes”   voor bedacht. Huizen die de opa,s en oma,s via satalieten en sensoren in de gaten gaan houden.

De afbeelding is geschilderd door Hilary Page en het heet: My mother at 93.

Read Full Post »

Leibele,s kerken op zondag

Water is in iedere religie een belangrijk symbool. Het maakt deel uit van het verhaal van de creatie van de wereld. Eerst was er immers water en toen pas het land. Zoals er in Genesis staat beschreven was er eerst duisternis dat over de oervloed lag. Water gaat vooraf aan iedere levensvorm. Uit het water verscheen er land. Het staat daardoor ook symbool voor het leven. En andersom natuurlijk ook. Onderdompeling brengt je immers terug naar het ongevormde en staat dus voor reincarnatie. En dat onderdompelen symboliseerd dan ook herboren worden, het staat voor de doop .Water is voor de Hindoe de snelste weg naar reincarnatie . Maar water heeft natuurlijk niet alleen altijd dit mystieke, het staat maar al te vaak in het gewone leven voor bedreigingen, armoede en macht. Water is een elementair onderdeel van de rechten van de mens, het is veel meer dan zomaar water .

De afbeelding is gemaakt door Prabha Shah en het heet: Beyond the city.

Read Full Post »

Een grote oogst

Het was best wel een klus om een grote oogst van je zelf gezaaide hennep in tassen te stoppen. Voor de tweehonderd-en-vijfentwintig kilo aan bruikbare cannabis had je vijf tassen nodig om het te kunnen vervoeren. Je hebt je een ongeluk gesjouwd om het naar je auto te brengen en de tassen op je achterbank te zetten. Je bent nog lang niet klaar want je oogst moet je nog naar Noorwegen brengen ook. Uiteindelijk moet er toch brood op de plank komen. Je bent al aardig in de richting gekomen en tot nu toe is de reis goed gegaan. Maar in het Zweedse Malmö tref je een douanier aan die op een houten stoel zit. Zoals hout werkt werkt die douanier ook. En hij begint in je vijf tassen te snuffelen. Op dat moment is je hele oogst mislukt en duurt het naar verwachting zo,n tien jaar voordat je weer naar huis kunt gaan.

De afbeelding is geschilderd door Paul Abram in 1910 en het heet: Farmer sharpening his scythe.

Read Full Post »

Het tapijt van onze wereld

Overal op deze wereld, bijna overal  op deze wereld ligt het tapijt  dat de aarde bedekt. Het is zo algemeen dat we er nauwelijks bij stilstaan. De grote grazers zoals de buffel en onze Friese koe kunnen niet zonder. Net zo min als de voetballer en golfer zonder dat tapijt niets bakken van hun sport. Het was het tapijt waarop men in vroegere tijden de witte lakens lieten bleken. Het is het bed buiten voor hen die verliefd zijn. Het is het middel waarmee  reclame  maakt voor z,n melk. Dit jaar groeit het als nooit tevoren in ons Europees deel van de wereld omdat de omstandigheden er nu heel gunstig zijn. Een wereld zonder dit  tapijt  zou lang zo groen niet zijn. Ook al krijg ik allergische reakties op mijn blote huid wanneer ik er op lig zou ik toch absoluut niet zonder  gras  kunnen.

De afbeelding is geschilderd met olieverf op een paneel door Rein Pol en het heet: Viool in gras.

Read Full Post »

Older Posts »