Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for oktober, 2009

In de week voorafgaande aan de wintertijd is men zich ineens heel haastig gaan voorbereiden op een kwaal die een gemiddelde winter de gemiddelde mens op kan leveren, Influenza. Iedere winter weer steekt er deze seizoensgebonden epedemische ziekte z,n kop weer boven het maaiveld. En ieder jaar weer levert dat gemiddeld zo,n  20.000 mensen in dit land de griep op. En van die geinfecteerden gaan er gemiddeld weer gemiddeld tussen de 250 en 2000 mensen dood.

Het door Martinus Willem Beijerink in de negentiende eeuw ontdekte hele kleine beetje erfelijk materiaal dat niet tot de levende wezens wordt gerekend maar zich wel kan voortplanten met behulp van een gastheer is dus weer op tijd in deze streek van de wereld aangekomen. Om de WHO , Ab Osterhaus en Ab Klink te redden van een absoluut drama voor hen als het virus, het specifieke H1N1 virus, weg zou zijn gebleven. Want stel je toch eens voor dat deze laatste twee zouden blijven zitten met het vaccin dat ze op te grote schaal ingekocht hebben. Tot nu toe wisten ze zich nog geen raad hoe ze er ooit zonder kleerscheuren van af konden komen. Zonder een al te groot financieel risico.

De fabrikanten van de specifieke entstof tegen het H1N1 virus hebben verklaard dat èèn behandeling met die stof voldoende  bescherming zal bieden tegen het virus. Toch menen de beide Abben er twee te moeten indiceren. Uiteraard niet gemotiveerd door de medische noodzaak maar de financiele. De zorgpremie betalende burger mag dat financiele debakel voor beide heren voor een deel oplossen. Het is misschien wat cru en ongevoelig gesteld als ik hier zeg ( ik condoleer de ouders en andere nabestaanden van haar) dat ook de tragische dood van een veertien jarig meisje door het Mexicaans griepvirus voor beide heren een godsgeschenk is. Want nu is er vrij baan gemaakt om naast de bekende risicogroepen ook kinderen te gaan injecteren met die entstof.

Bestaande procedure,s die door apothekers genomen worden bij de verstrekking van geneesmiddelen bestaan niet voor de jaarlijkse griepprik. Althans, zo lijkt de praktijk. Een bijsluiter wordt , voordat en nadat de  prik gerechtigde z,n spuit gekregen heeft niet aan hem of haar verstrekt. Er valt dus blijkbaar iets te verbergen. In het begin van de afgelopen week heb ik m,n apotheker verzocht mij een bijsluiter te overhandigen van de gewone, voor dit jaar te geven griepprik en van die specifieke, op het H1N1 virus gerichte prikje. Met heel veel pijn en moeite kreeg ik alleen een als bijsluiter bedoelde computer uitdraai van het vaccin van vorig jaar. Met de mededeling dat ik die van dit jaar en van het Mexicaanse virus maar aan m,n huisarts moest vragen. Die was verheugd mij de bijsluiter van het gewone anti griepprikje te kunnen overhandigen. De andere zal pas rond 6 november beschikbaar zijn. Voorlichting geven is kennelijk voor sommige autoriteiten niet zo wenselijk. Zeker niet als het gaat om burgers te informeren dat bij het geven van de Mexicaanse griepprik je er gratis een kwikverbinding, squaleen, antibioticum en formaldehyde bij krijgt. Je kunt dus googelen naar deze stoffen. Ik geef hier slechts maar eentje, een schokkende als het op waarheid berust.

Advertenties

Read Full Post »

Zo,n landschap zoals hier is een plek waar ik van hou. De rust die het uitstraalt is minder rustig dan je zult denken. Het wemelt daar van geluidsbronnen die  konstante veranderingen teweeg brengen in de luchtdruk. De mens is hier niet de grootste geluidsbron, verre van dat zelfs. Het zijn de dieren, het water, de regen, het onweer, de bladeren van de bomen en de wind die zich hoorbaar maken. Wil je deze geluiden werkelijk horen dan is het niet voldoende om alleen je oren te gebruiken. Er is nog voldoende aan geluiden in je hoofd die hun best doen om het  “buitengeluid”  buiten te houden. Zoals bij mij dat gebeurd wanneer ik me niet voldoende zou concentreren op dat buitengeluid. Flarden van muziek, teksten en gedachten zijn wel eens in een opdringerige bui, in competitie als het ware met het buitengeluid. Ik moet me daarom nog wel eens inspannen om dat buitengeluid binnen te laten komen. Het gaat mij gelukkig gemakkelijk af.

Winkelstraten, supermarkten, wachtkamers, cafe,s ( op de Pilsner Club in Mokum na) restaurants en in de zalen van begraafplaatsen en crematoria zul je die stilte van het buitengeluid niet vinden. Het heeft er alle schijn van dat de mens niet buiten z,n eigen geluid kan. Het is muziek die doorgaans de boventoon voert. Als plaatsvervanger van het menselijk gebrek aan het vermogen werkelijk te kunnen communiceren met elkaar zonder ruzie te maken. Muziek maakt blij, verbroederd, ontroerd en troost. Op bestelling te verkrijgen.

Doordat de mens zo overdonderend vaak in aanraking komt met geluid dat door technologie voor ons hoorbaar wordt gemaakt heeft de mens iets heel waardevols verloren. Geluid wordt tegenwoordig op z,n technische aspecten beoordeeld. Als ik niet zo zou hebben opgepast en me niet hebben geconcentreerd op de verbluffend goede akoestische kwaliteit van de natuurlijke buitengeluiden had ik veel moois mis gelopen. Mijn oren zijn verwend door de geluidskwaliteit die Wisseloord mij bracht. Verwend wat techniek betreft. Wisseloord heeft mij geleerd dat het voor zeer getrainde oren, die van klassieke voorbeelden als Herbert Von Karajan bijvoorbeeld niet mogelijk was om een verschil in analoog en digitaal geluid te kunnen onderscheiden. Het was een grote ontdekking voor de muziek industrie om dat vast te kunnen stellen bij het begin van de CD. Het bleek niet noodzakelijk om alle oude opnamen opnieuw op te gaan nemen voor de CD.

Mijn oren leven op wanneer ik naast het buitengeluid ook nog technisch onvolmaakt geluid hoor. Ik hou daar van. Zoals deze opname van Nico met de Velvet Underground mij geeft. Luister maar.

Read Full Post »

Een computer heeft zo af en toe een schoonmaakbeurt nodig. Zo ook die van ons. Vorige week bleken de DVD speler en brander ineens onvindbaar in de stalen behuizing. Ze waren er wel maar de computer kon ze niet meer vinden. Code 39 was het enige dat dat ding me kon vertellen.  Dus moest ik even gebruik maken van Google en kon ik meteen in het register duiken om te zien wat er aan de hand kon zijn. Om te zien of er twee sleutels vermeld stonden, de ene met de naam  Upper Filters en de andere met Lower Filters. Die sleutels hadden die  DVD speler en brander als het ware achter slot en grendel verstopt en dus onvindbaar gemaakt. Sleuteltjes weg gooien en hopla. Omdat ik dan toch bezig was maar meteen meer karweitjes op en aan die computer gestart. En mij zitten verbazen over de hoeveelheid aan snoeren en kabels we in de loop der jaren er bij hebben gekregen. Niet alleen een computer heeft een hoop snoeren en kabels maar ook een geluids installatie. Tijd dus om ook daar weer eens wat meer logica in te creëren en alles weer eens netjes weg te werken. En van het èèn komt het ander. Er viel nog veel meer op te ruimen. En in te ruimen. Overal DVD,s en CD,s  hebben staan maakt het zoeken een stuk lastiger. En tijdens deze uitzoekerij viel het me vooral op dat ik steeds vaker naar de radio luister dan naar m,n CD,s. Om ze nu eens allemaal op mp3 formaat te gaan omzetten en op lege schijfjes branden is iets dat ik nog maar even bewaar tot een strenge winter.

Tijd om andere dingen te doen werd door deze opruim en schoonmaak activiteiten minder. Toch ben ik nog wel even naar de Oostvaardersplassen gereden. Om er weer eens heerlijk te kunnen genieten en te fotograferen. Want zonder die uitstapjes kan ik absoluut niet en wordt ik gek. Zelfs tijd om het nieuws te volgen schoot er een beetje bij in. Toch heb ik nog wel het èèn en ander mee gekregen. Een hebberige bankier die zo lief overkomt weet het rumoer rondom zijn persoon heel goed van zich af te houden en anderen daarvan de schuld in de schoenen te schuiven. Een West Friese Dagobert Duck die zich heel geliefd heeft gemaakt naar de inwoners toe van wat ooit een boerendorp was. De droom die hij had dat dit dorp ooit nog eens veranderd zou worden in  Scheringaville of gewoon Scheringa (om het Friese karakter van dit Noord-Hollands stukje polder te benadrukken) kan hij nu wel schudden of op z,n buik schrijven. Zeker is dat met het omvallen van de Scheringa Bank er veel meer zal omvallen.

Of doorwerken tot je 67ste , ook zo iets houdt de gemoederen flink bezig. Er is een oud spreekwoord dat als volgt luid: Oude paarden jaagt men achter de schans. Het betekent zo iets als dat hard werken voor de meeste mensen geen garantie is op een goed inkomen. Laat dit dan ook nu net de strekking zijn van het conceptplan wat Piet Hein Donner samen met Wouter Bos en Jan Peter Balkenende voor ogen staat. Mensen dus die al heel vroeg in hun leven hard aan de slag zijn gegaan met zware klussen hoeven dan , als dank, niet doorwerken tot hun 67ste. Nee, ze mogen met Socialistisch getinte Christelijke normen van naastenliefde toch gewoon met hun 65ste uit het arbeidsproces stappen. Met een stukje lagere AOW. Al die stratenmakers, vuilnismannen, havenarbeiders, bouwvakkers, verplegers en verpleegsters, brandweermannen en vrouwen en nog wel wat anderen worden dus gewoon genaaid. Genaaid door dit kabinet, door die Dagobert Ducken en nog wat hebberige typen. Het waren toch vooral de mensen met de lage salarissen die doorwerkten tot hun 65ste. Mensen, behorende tot de elite en dus tot het Hoger Personeel gingen al jarenlang gewoon met hun 60ste met pensioen. Omdat ze genoeg geld hadden verdiend om dat te kunnen bekostigen.

Hier en daar hoor ik nog wel een paar mensen blaten, blaten over die a-sociale voorstellen zoals een blonde blater het zo mooi verwoord. Het is jammer dat die blaters vooral tegen elkaar blaten.

Read Full Post »

Vandaag ga ik, zoals dat regelmatig gebeurd, naar het “oude land”. Een begrip dat voor mij duidelijk is maar waarvan niet iedereen weet wat ik daar mee bedoel of waar dat ligt. Het oude land is ieder plekje in Nederland dat niet tot de Ijsselmeerpolders behoort of tot de Maasvlakte en Ijburg.

Tijdens deze uitstapjes heb ik altijd de gelegenheid om een ritje te maken over dat oude land. Vandaag zit ik , net zo als de laatste keer, ergens in de buurt van de rivier waaraan Amsterdam zijn naam te danken heeft, de Amstel. Alleen zo,n ritje zal ik vandaag naar alle waarschijnlijkheid moeten missen. Want om door stevige plensen zure regen over de dijk van die Amstel voorbij Ouderkerk aan de Amstel te rijden met een scootmobiel tot aan de gekanaliseerde bocht bij het Amsteleiland  vind ik net iets te veel van het goede.

In mijn jeugd kwam ik daar veel. Samen met m,n tweelingzusje namen we de bus vanaf het Haaremmermeer Station inAmsterdam tot aan z,n eindpunt bij de kerk aan het einde van de Amstelveenseweg  bij de Kalfjeslaan bij het begin van Amstelveen. Een bus die geen nummer had maar een letter, bus H. Van daar uit liepen we onze avonturen tegemoet tot aan de Bovenkerkse Polder aan de dijk van de Amstel ter hoogte van dat eilandje in die rivier. We kwamen tijdens deze avontuurlijke tochten heel veel boeiende dingen tegen die we niet zagen in de straten van Amsterdam. Koeien en kalfjes, vlinders , hommels, bromvliegen en kikkers.

En er is veel, veel te veel veranderd in dit gebied. Dit oude land van mijn jeugd is niet meer. Amsterdam heeft er z,n nieuw Jerusalem gebouwd, Buitenverldert. En dat wat eens de Gemeente Nieuwer- Amstel was tot aan 1964 is nu bijna volgebouwd tot aan dat eilandje in de Amstel en is nu de Gemeente Amstelveen. Dit stuk  “oude land”  is  “nieuw land”  geworden. Gelukkig heeft er iemand nog wat bewaard van dat Oude Land en op het internet gezet. En helpt het mij om die beelden terug te halen en het verhaal van de historie van dat gebied.

Het eiland in die rivier, het Amsteleiland, was bezet door scheepswerven in mijn jeugd. Deze werven stonden er tot ongeveer de jaren negentig van de vorige eeuw. Ze zijn er verdwenen. En nu moet het een enclave worden voor de super rijken. Met een eigen bewakingsdienst. Het verbaasd mij dat dit lang niet zoveel beroering geeft als de bouw van een vakantie optrekje ergens op een schiereilandje in Mozambique voor een echtpaar die iets hebben met Afrika. Want wat mij betreft mogen ze daar permanent gaan wonen.

Read Full Post »

Ik zal hier niets aan toevoegen.Klik maar

Plaats jij  dit ook op je log?

Read Full Post »

Vanochtend haalde ik, zoals ik dat heel vaak doe, een frisse neus aan de rand van de Oostvaardersplassen. Als verstandig man nam ik dit keer niet alleen m,n camera met de daarbij behorende objectieven en genoeg power mee maar ook kleding die, als het nodig is, mij droog houden. En het was dus ook wel eventjes nodig. Ondanks dat het weer zich nu weer manifesteert met aanmerkelijk koelere temperaturen dan een week geleden valt dat nog niet af te zien aan de grote hoeveelheid vlinders en andere vliegers die ik in dit gebied tegen kom. Zo kwam ik deze ochtend deze overijverige aardhommel tegen die samen met z,n makkers het nog aardig druk had om het nog aanwezige stuifmeel van de distels en nog wat andere bloemen op te slaan. Ik bedacht me dat ik eigenlijk bitter weinig meer weet van deze beestjes dan dat ze rond februari al aktief worden en uit gaan vliegen uit hun onderkomens. Dat die onderkomens tot wel een meter onder de grond zitten en zich meestal in de gangen van muizen en mollen bevinden. Gekraakte woningen als het ware. En dat die woningen, in de volksmond nesten genaamd, door de koningin bekleed worden met mos en wat ander materiaal. Dat ze soms ook hun woningen bouwen in stallen en hooimijten. Dat ik weet dat zo ongeveer 14 tot 17 mm lang zijn en een spanwijdte van ongeveer 30 tot 35 mm hebben. Hoe oud deze bezige vliegertjes kunnen worden is mij niet bekend.

Er zijn grote volksstammen van de menselijke soort die deze aardhommels gewoon voor beien verslijten. Dat ze het verschil absoluut niet kennen. Niet zo verwonderlijk ook als je je bedenkt dat het geven van sexuele voorlichting door deze grote groep mensen vergeleken wordt met een verhaaltje over de  “birds and the bees“.

Read Full Post »